Het einde jaar nadert, tijd voor wensen

Proloog
Gepubliceerd: 19 december 2018

Het is te hopen dat 2019 wat ‘soepeler’ wordt. Wij werden geconfronteerd met ietwat panische reacties over weglopende Engelsen, migratiemisère, afschaffing van belastingen op grond van een onderbuik-mening van de minister-president, wegzakkende huizen die op gasbellen waren gebouwd en de trage afhandeling van de hiermee samenhangende schaderegelingen. Een minderheidsregering, met de hakken in het Belgische strandzand ontslag vragend heeft toch weinig met democratie te maken? Want democratie betekent dat je er met zijn allen uitkomt en niet blijft doordrammen.

Kleutertransport met onveilige voertuigen, waarin ik een weldenkend mens nog geen aardappelen zal zien vervoeren. Slimme gasmeters die bewijzen dat slimheid en degelijkheid niets met elkaar te maken hebben en dat voorlichters keihard liegen. Ik kan nog wel even doorgaan, maar dat valt mij eigenlijk moeilijk omdat ik probeer positief te denken, al worden je de rapen goed gaar gemaakt.

Het internet dat ons zo veel zou brengen ontpopt zich als een biotoop waarop ladelichterij en leugens welig op kunnen tieren. Je moet er zelfs op bedacht zijn dat dit het meest intiemste van je leven kan aantasten. Een tweesnijdend zwaard, gebruikt door geldbeluste bedriegers die maar op één ding uit zijn: méér, méér en daarna nóg meer. Een misselijkmakend miljardenspel met de persoonlijke levenssfeer als verdienmodel.

Ook heb ik een zeer dierbaar persoon verloren die vooral in het begin van mijn leven veel voor mij heeft betekend. Een aantal mensen vindt dat hij bij zijn activiteiten geen roet meer mag gebruiken en mag opdonderen. Terwijl hij oorspronkelijk beroepsmatig kinderen blij wist te maken door een groot deel van zijn leven in de schoorstenen door te brengen. Ik durf nu zelfs nog geen peentje in mijn schoen bij de radiator van onze milieu-bejubelde A-gelabelde verwarmingsradiator neer te zetten. Zelfs niet eens op een grote afstand.

De controverse tussen de groeiende goed-voor-Nederland-luchtvaart en de steeds maar aanscherpende geluids- en vooral milieudoelen dreigt de meest domme maatschappelijk-economische discussie van de laatste eeuwen te worden. In een literfles gaat toch zeker geen twee liter whisky? Zelfs al spijt mij dit nog zo erg.

Dit is niet bedoeld als klaagzang, het heeft ook een andere kant, het zet je aan het denken omdat de traditioneel-middeleeuwse domheid nu wel erg dichtbij komt. Het is maar hoe je naar de dingen kijkt. Wanneer iedereen verstandig en vooral positief denkt, dan is er al 1000% gewonnen. En dit is nu exact wat ik alle lezers en ook hun omgeving toewens. Met dit geloof en vertrouwen in onszelf, eigenlijk in de mensheid, overleven wij alles wel. Er blijven nog genoeg positieve dingen over, dat kunnen er alleen maar meer worden.

En deze laatste regels zijn wat de redactie van PhotoNmagazine iedereen toewenst voor het komende jaar. Frisse lucht, vrijheid en vooral ruimte in de geest. Daar gaan wij straks het glas, gevuld met champagne of jus d’orange, op heffen wanneer wij het nieuwe jaar in gaan.

Proost!