Blog Het Recht NL

Openbaar tonen en openbaar maken

Inleiding

Zo af en toe word mij wel eens gevraagd hoe het ook alweer zit met het openbaar maken van foto’s die gemaakt zijn van bouwwerken. Op zo’n bouwwerk kunnen namelijk auteursrechten rusten, denk aan de auteursrechten van de architect op een bijzonder kantoorgebouw of een bepaalde brug. Als daar dan een foto van gemaakt wordt (verveelvoudiging) die dan weer gepubliceerd wordt (openbaarmaking) dan zou er zomaar eens sprake kunnen zijn van inbreuk op de auteursrechten van die architect.

De wet

De auteurswet onderkent in artikel 10 Aw inderdaad dat op een bouwwerk, en dat kan bijvoorbeeld zo’n kantoorgebouw of een brug zijn maar ook een standbeeld of stadsmeubilair, als het ontwerp daarvan maar voldoende oorspronkelijk en origineel is, auteursrechten kunnen rusten. Als dat het geval is, dan zou volgens de algemene hoofdregel dat verveelvoudiging en openbaarmaking zonder toestemming van de maker niet is toegestaan, het openbaar maken van foto’s van dat kantoorgebouw of die brug, inbreuk maken op de auteursrechten van de architect.

Getty Images claimt bij uitgever

Libris-boekhandel Broekhuis (Almelo, Hengelo en Enschede), heeft een claim mogen ontvangen van Getty Images, omdat op haar website het omslag stond afgebeeld van een boek met een foto van Getty Images. De uitgever van het boek heeft de rechten hiervoor voldaan, boekhandel Broekhuis toonde de foto echter zonder typografie. Volgens Broekhuis is het gebruikelijk dat promotiemateriaal zo wordt gebruikt én is de foto gebruikt in de juiste context. “De uitgever moet de boekhandel vrijwaren. Ik moet er vanuit kunnen gaan dat de rechten voor alle 12.000 titels die we in huis hebben in orde zijn.” aldus eigenaar Kees Schafrat. De claim van Getty bedraagt ruim € 700.

Bron: Boekblad

Gehackt! Apples Steve Wozniak's vrees bewaarheid, journalist raakt al zijn gegevens kwijt

Vorige week werd een journalist gehackt. Mat Honan maakte als technisch journalist niet alleen gebruik van social media maar had al zijn data zoals verhalen maar ook privé foto's 'in the cloud' opgeslagen en betaalde zijn aankopen vaak online. Kortom, hij had zijn digitale leven zeer comfortabel ingericht, mede door allerlei internetdiensten met elkaar te verbinden. Honan: “Binnen één uur was mijn gehele digitale leven vernietigd. Eerst werd mijn Google account overgenomen en gewist, hierna werd mijn Twitter-account gecompromitteerd door het als platform voor racistische en homo-onvriendelijke boodschappen te gebruiken. Het ergste van alles was dat er werd ingebroken in mijn AppleID account en dat dit door de hackers werd gebruikt om alle data op mijn iPhone, iPad, en MacBook te wissen.”

Kwestie van puzzeltje oplossen, de kettingreactie

Nieuwe wet moet inbreuk voorkomen op privacy in de cloud

Bron: webwereld.nl

In de nieuwe Europese databeschermingswetgeving moet privé-informatie beter worden beschermd. Dit is een advies van de Artikel 29 Werkgroep, de overkoepelende organisatie van de nationale privacy-toezichthouders.

De toezichthouders achten het van "het grootste belang" dat in de komende nieuwe Europese regelgeving, wordt opgenomen dat er een restrictie komt voor cloudaanbieders, actief in de EU, data over te dragen aan een overheid van buiten de EU. Een verzoek van justitie of een overheidsinstantie buiten de EU moet in overeenstemming zijn met internationale verdragen, een wederzijds verdrag om elkaar te helpen in juridische zaken of goedgekeurd zijn door een toezichthouder, zoals het CBP.

'Richtprijzen Nederlandse Vakfotografie' objectieve basis om schade te begroten

De Rechtbank Arnhem heeft op 15 juni 2012 vonnis gewezen in een zaak waarbij inbreuk is gemaakt op de auteursrechten van een fotograaf doordat zijn foto zonder toestemming was geplaatst bij een artikel op internet.

Gedaagde had de foto openbaar gemaakt bij een artikel over de Europa League, en daarbij een foto van de Europa League finale uit 1962 ter illustratie bijgevoegd. Gedaagde had wel de naam van eiser vermeld, maar nagelaten toestemming te vragen voor het gebruik van de foto bij het artikel.
De gebruikte foto heeft een historische waarde en een exclusief karakter.

In de procedure beroept gedaagde zich op de uitzonderingen van artikel 15 en 16a van de Auteurswet.
Met betrekking tot het beroep op de citaatexceptie van artikel 15 Auteurswet oordeelt de rechter dat niet voldaan is aan de wettelijke eisen voor een geslaagd beroep op het citaatrecht. De bron van de foto is namelijk niet vermeld en dat is een formeel vereiste voor een geslaagd beroep op het citaatrecht.

Adam en Eva en de verleiding van de kroket

Er ontstond, onder meer naar aanleiding van de vorige 'Blog', wat beroering over 'Eerlijke Foto', een 'bedrijf' dat als stroman van ANP en Hollandse Hoogte foto's aanbiedt voor bedragen van rond de € 3. Foto's waarvan ANP en Hollandse Hoogte over de rechten beschikken plus foto's van fotografen die werk in stock hebben gegeven. Professioneel gemaakte foto's die worden aangeboden aan particulieren. Met daarbij de belofte dat misbruik door particulieren zal worden voorkomen en dat middels een bureau dat het hele internet afspeurt zal worden opgetreden tegen mogelijke inbreuken ter waarde van drie eurootjes. De vorige Blog is hier na te lezen.

Foto's van Hollandse Hoogte en ANP aangeboden voor krokettenprijzen

Onlangs werd ik door verschillende fotografen individueel gewezen op een nieuw gezamenlijk initiatief van ANP en Hollandse Hoogte, ‘Eerlijke Foto.nl’. Twee van deze mededelingen:

  • Één van de fotografen had een sales report gekregen betreffende een serie van enkele foto's waarop voor de verkoop van publicatierechten per foto € 3.50 werd berekend. ‘Enigszins’ aangebrand belde deze met het ANP en vroeg hoe dit zat. De reactie kwam wat moeizaam. ‘Nou, ehhh, tja, wij kunnen er niet meer voor krijgen en dan moet je wat...’ of woorden van die strekking.
     
  • Een andere collega maakte mij attent op een webpagina van Eerlijke Foto.nl, de door hem verstrekte link naar een pagina van ‘Eerlijke Foto.nl’ spreekt voor zich (redactie: ten tijde van deze publicatie is deze foto zelfs "actiefoto van de dag" voor € 1,00 / één hele euro!).

Het zijn twee reacties uit een lange rij.

Geniaal idee van ANP en HH

Hoe zit dit nu eigenlijk? De website van Eerlijke Foto.nl bracht uitkomst. Een citaat (eerlijkefoto.nl/misc.pp?code=1005):

Elke dag wordt het werk van fotografen gebruikt zonder hun toestemming

Een opmerkelijke campagne werd gelanceerd door de Franse organisatie Union des Photographes Professionels (UPP).

De UPP wil met de lancering van deze eerste reclamecampagne de problemen van professionele fotografen aan de kaak stellen. De fotografen worden nog steeds worden behandeld alsof zij niets hebben geproduceerd. Elke dag worden hun foto's gebruikt door duizenden mensen (pers, uitgevers, reclame, communicatie), die doen alsof ze het op de vloer hebben aangetroffen. Met dit beeld willen we de economische realiteit: het grof geweld, de respectloosheid waarmee ervaren fotografen worden geconfronteerd. De UPP is gericht op de bescherming en verdediging van de auteurs fotografen. Ondanks een niet aflatende strijd, is het duidelijk dat fotografen professionals zijn niet worden gehoord. De UPP heeft zich uitgesproken voor een imagocampagnebeeld dat shockeert.

Rechtbank tikt Belastingdienst op de vingers: ZZP'er met een opdrachtgever is een ondernemer

De afhankelijkheid van één grote opdrachtgever hoeft voor een ondernemer niet altijd een beletsel te zijn om aanspraak te kunnen maken op zelfstandigenaftrek, investeringsaftrek, afschrijving en de vorming van een oudedagsreserve. Dat is af te leiden uit een recente uitspraak van de rechtbank in Breda.

Een starter in de bouw legde met succes de rechter de weigering van de Belastingdienst voor teneinde de weigering hem als ondernemer aan te merken aan te vechten.

De Belastingdienst oordeelde 'dat de ZZP'er niet aangemerkt kon worden als ondernemer voor de inkomstenbelasting'. Hierdoor kon hij geen aanspraak maken op de hierboven genoemde fiscale ondernemersfaciliteiten.

De entertainmentpers kan opgelucht adem halen

Het Europese Hof heeft op 7 februari 2012 arrest gewezen in de zaak van prinses Caroline van Monaco II alsmede in de zaak van Axel Springer die beide de Duitse staat aanklaagden omdat deze te weinig zou doen om hun privacy te beschermen.

Het zijn twee belangrijke arresten over de balans tussen de persvrijheid (artikel 10 EVRM) en het recht op respect voor het privéleven (artikel 8 EVRM), twee uiterst belangrijke grondrechten die in beginsel evenveel bescherming genieten. Welke van de twee grondrechten prevaleert hangt af van de omstandigheden van het geval. In 2004 heeft het Europese Hof in het arrest Prinses Caroline I al verscheidende criteria geformuleerd om een afweging te kunnen maken, en die criteria zijn nu nog verder uitgewerkt.

Prinses Caroline van Monaco I

Hoger beroep Johan Cruijff tegen Uitgeverij Tirion en Guus de Jong

Het Gerechtshof Amsterdam heeft op 3 januari 2012 arrest gewezen in het hoger beroep van Johan Cruijff c.s. tegen Tirion Uitgevers en Guus de Jong (Tirion c.s.). Het hof acht de vorderingen van Cruijff niet toewijsbaar en bekrachtigde het vonnis. In het kort komt het er in deze zaak op neer dat Cruijff geen redelijk belang heeft om zich te verzetten tegen het fotoboek ‘Johan Cruijff – De Ajacied’. Omdat Cruijff in dit hoger beroep niet heeft gereageerd tegen de afwijzing van zijn merkenrechtelijke vordering, beperkt dit hoger beroep zich tot diverse aspecten van het portretrecht en privacy.

Het portretrecht geeft geen aanspraak op een exclusief exploitatierecht

Hyperlinken en embedden

Er is een groot verschil tussen ‘hyperlinken’ en ‘embedden’. Hyperlinken kan worden aangemerkt als een wegwijzer naar een andere website, terwijl bij het embedden berichten direct op de eigen website worden opgenomen.

Op 2 november 2011 heeft de rechter nogmaals bevestigd dat hyperlinken echt alleen gezien kan worden als ‘digitale bewegwijzering’. Omdat hier slechts sprake is van ‘verwijzing’, worden auteursrechtelijk beschermde werken niet opnieuw openbaar gemaakt en is er geen sprake van auteursrechtinbreuk. (Rb Den Haag, 2 november 2011, Real Networks – X, IEF 10433).

Maken van foto’s in de publieke ruimte aanleiding voor Kamervragen

Een incident uit augustus 2007 waar een journalist gesommeerd werd een door hem gemaakte foto van zijn camera te verwijderen, was aanleiding om Tweede Kamersvragen te stellen. De antwoorden zijn van staatssecretaris Teeven. Een korte samenvatting volgt hier, meer is te vinden in de Kamerstukken Tweede Kamer, aanhangselnummer 346, zoek.officielebekendmakingen.nl/ah-tk-20112012-346.html, de moeite waard om even te lezen.

Een van de vragen die in de Kamer werden gesteld luidde: Sinds wanneer en waarom is het verboden om in de publieke ruimte foto’s te maken? Hoe had de columnist moeten weten dat hij geen foto’s had mogen maken bij Utrecht Centraal? Zijn daar nog meer dingen verboden waar niemand weet van heeft?

Hyperlinken verboden naar privé-foto’s leden Koninklijk Huis

De RVD heeft een mail rondgestuurd naar journalisten dat het verboden is om hyperlinken te plaatsen naar privé-foto’s van leden van het Koninklijk Huis. De uitleg van de RVD is m.i. opmerkelijk.

Tot nu toe is in de jurisprudentie het uitgangspunt geweest dat het hyperlinken naar artikelen en/of foto’s geen nieuwe openbaarmaking oplevert. Het plaatsen van een hyperlink, de URL waar het oorspronkelijke bericht of foto is geplaatst, moet gezien worden als een adresverwijzing. Bij het aanklikken van zo’n link wordt het artikel of foto ook getoond op de website waar deze oorspronkelijk is openbaar gemaakt en het artikel of foto gaat dan ook geen deel uitmaken van de website waar de hyperlink is geplaatst. Wel is het zo dat het plaatsen van andersoortige links, de zogenaamde embedded of inline links, over het algemeen als nieuwe openbaarmakingen worden beschouwd. De artikelen of foto’s die op die manier worden getoond, maken dan wel onderdeel uit van, althans worden getoond als onderdeel van, de website waar de links op staan. Een bezoeker ziet dan niet dat het artikel of de foto van een andere website afkomstig zou zijn.