Editie 2017-1

Bijdragen gepubliceerd in editie 2017-1

 

Professional Imaging 2017, achteraf beschouwd

Als er iets deprimerend is dan is het een crisis. Vooral wanneer mensen elkaar gaan vertellen dat er een crisis is. De bestedingen lopen terug, normale vervangingen worden uitgesteld en ook bij de fotograaf loopt het wat minder storm. De fotojournalist zag zich geconfronteerd met dalende inkomsten door fusies en uitgevers die hun afnemers afknepen met lage tarieven, ingegeven door hun overvolle luiers (een echte uitgever doet het namelijk niet in zijn broek). Volle luiers veroorzaakt door de angst voor het “weet-je-wel-dat-het-crisis-is” spook.

Natuurlijk is het ook te danken aan de teruggang van de oplagen, de drukkerijen sluiten ook de een na de ander. Maar of die paar tientjes nu een groot blad kunnen redden..? De reden zou kunnen zijn dat uitgevers proppen A4 tussen de oren hebben en zelfs nog proberen om nieuwe bladen van de grond te trekken. Dat zou de reden zijn dat auteurs ‘niet betaald hoeven te worden’. Auteurs die je inhoud leveren, vaklieden waar je trots op zou moeten zijn.

En zo langzamerhand kwam dan het machtige raderwerk dat economie heet weliswaar niet tot stilstand, maar de raderen draaiden aanmerkelijk minder snel.

In die zin mag het uitzonderlijk  heten dat de bezoekersaantallen constant zijn gebleven. Vanaf de beurs in 2014, het eerste jaar in De Loods in Nijkerk, werden er jaar op jaar rond de 9.000 bezoekers geteld. Het aantal exposanten nam in deze periode zelfs toe. Het is zeer zeker aan de kwaliteit van het gebodene op Professional Imaging te danken dat dit jaar zelfs 9.689 bezoekers werden geteld tegen 8.912 vorig (crisis) jaar.

Professional Imaging, nieuwe kansen liggen op straat

Het was weer hels. Mensen vragen ons wel eens waarom wij op een beurs gaan staan. Ruim 9.000 bezoekers te woord staan (lukt natuurlijk nooit), voorbereidingen, gesjouw, afbouwen.

Wij lieten 4.000 flyers drukken, er bleven er zo’n 2.000 over. Logisch, want velen hebben PhotoNmagazine al in de afgelopen 6 jaar ontdekt. Ook de inrichting van de stand kon simpeler (en fraaier), wij bouwen nu in een half uur op en in een half uur af.

Wij hebben in de ruim 6 jaar PhotoNmagazine geleerd wat het is om op Professional Imaging te staan. Wij maakten ook de verhuizing van het NBC in Nieuwegein naar De Loods in Nijkerk mee. De beurs in het veel grotere ‘Nijkerk’ leverde 3.000 bezoekers méér op dan de 6.000 in Nieuwegein.

“Wie komt er nu in Nijkerk?” was een vraag van een fotograaf, “Veel te ver weg.” De Amsterdammer die de vraagt stelde kwam echter tot de ontdekking dat het net 10 kilometer verder was dan Nieuwegein, maar met minder parkeerproblemen. Nijkerk ligt ook net zo ver van Groningen als van Antwerpen, dus centraler zelfs dan dat overvolle Nieuwegein.

Professional Imaging, Turkse ministers en hoe waterstofperoxide bijna kon winnen

Merkwaardig hoe soms dingen samenvallen. Midden in de voorbereidingen voor Professional Imaging was er de aanloop naar de Nederlandse verkiezingen met veel geblaat en peilingen waarvan je uit ervaring weet dat deze niet kloppen. Met nietszeggende prietpraat en speculatieve zwets op radio, tv en andere media.

Om gek van te worden, zo veel tegelijk. In ieder geval worden deze woelige dagen afgesloten met andere woelige dagen, weldadig aandoende dagen als een aangenaam bad. Op Professional Imaging kunnen wij ons weer onderdompelen in mooie en handige speeltjes, luisteren en kijken naar goede sprekers en demonstraties of workshops bijwonen. En natuurlijk oude vriendschappen hernieuwen en misschien nieuwe opdoen. Mijn vriendelijkste gezicht ligt al gestreken in de la.

Rijdende Rechter: Mevrouw Kuiper vs. Hollandse Hoogte

In de uitzending van 7 maart 2017 van De Rijdende Rechter boog mr. Reid zich over de vraag in hoeverre het is toegestaan om zomaar een foto van internet te gebruiken en wie verantwoordelijk is voor de eventueel ontstane schade.

De casus is als volgt. Mevrouw Kuiper is een doula, oftewel een bevallingscoach. Bij het maken van haar website komt zij op een website met de naam Dutchfreecard.nl een mooie foto van beschuit met muisjes tegen. Omdat de naam van de website het woord ‘free’ bevat, gaat mevrouw Kuiper ervanuit dat de foto gratis is. Zij besluit daarom de foto te gebruiken voor haar website.

Professional Imaging, de 18e editie al weer!

Professional Imaging, zo schreef ik ooit, is de jaarmarkt van de Nederlandse beroepsfotografie. Een plaats waar vak beoefenaars elkaar weer persoonlijk ontmoeten. Vanaf het begin heeft PI een evolutie doorgemaakt, die gelijke tred hield met de ontwikkelingen in de wereld van het beeld.

Geen pure handelsbeurs maar educatie

PI is eigenlijk nooit een handelsbeurs geweest zoals er zo velen zijn. Vanaf de eerste maal werden er internationale sprekers gevraagd met een goede naam, mensen die in alle uithoeken het vak van betekenis waren en zijn. Er werden demonstraties gegeven, het was een evenement waar behalve het oriënteren op producten en gereedschappen, de nadruk lag op educatie, voorlichting en het vergaren van kennis.

Gaandeweg werd het toch al hoge niveau steeds hoger en steeg mee met het niveau dat van de vakman werd verlangd. PI werd ook door het buitenland ontdekt. Zowel aan de zijde van het publiek als aan de zijde van de exposanten. En zelfs in de ernstige crisis die rond 2008 culmineerde, waarin een aantal fotografen moeite had om overeind te blijven en waarin velen een forse stap moesten terugdoen, bleef het bezoekersaantal toch gehandhaafd op rond de 6.000 bezoekers.

Sven Soetens

Ambitie is altijd de drijvende kracht geweest achter Sven Soetens (°1970). Het voorwerp van zijn ambitie heeft zich in de loop der jaren echter gewijzigd van zakelijk naar persoonlijk geluk.

We treffen mekaar in Kemzeke, een ‘boerendorp’ zoals Sven het omschrijft, en deelgemeente van het ‘veel grotere’ Stekene. De viewing room achter zijn klassieke fotowinkel is een intieme ruimte waar hij zijn klanten ontvangt: gezellige sofa’s, een koffietafel, een groot TV-scherm en luxueuze fotoalbums op een staander. Vroeger was dit een bureel. De verbouwing is recent. Ze staat symbool voor de metamorfose die Sven zelf ook ondergaan heeft, als fotograaf én als persoon.

Fluo golfballetjes

‘Het ondernemerschap zat van jongs af aan in mijn bloed. Reeds toen ik 14 was wilde ik snel en veel geld verdienen,’ begint hij. ‘Ik spreek over de jaren ’80: Lacoste hemdjes, Millet donsjassen, Samsonite aktetassen en golfbal-sleutelhangertjes… alle statussymbolen waar een materialistische puber van droomde. Achter mijn ouderlijk huis in Kapellen lag een golfterrein met oefenveld. Rockefeller Soetens schreef zijn eerste businessplan: 20 frank voor een balletje, 25 frank voor ééntje met een oogvijs erdoor, 30 frank voor één met een sleutelhanger eraan, maar dubbel tarief voor de schaarse fluo kleurtjes! Na een bezoek van de politie viel mijn eerste businessplan echter in de golfvijver. Mijn creatieve plan strookte niet met mijn businessplan, maar ik ben steeds creatief blijven denken en heb zo toch mijn eigen rijkdom gecreëerd.’

Powned veroordeeld veroordeeld wegens inbreuk

Powned is door de rechtbank Amsterdam veroordeeld tot het betalen van € 4.420, vermeerderd met wettelijke rente, wegens schending van het auteursrecht van journalist Kevin P. Roberson. Powned heeft zonder voorafgaande toestemming beelden uit een door Roberson gemaakte reportage uitgezonden. Schadeverhogende feiten zijn dat de beelden tevens ongeoorloofd bewerkt zijn en er sprake was van doorverkoop van de beelden aan een derde partij.

Roberson heeft in 2015 een reportage gemaakt waarin de rol van tijdens de Tweede Wereldoorlog gevallen zwarte soldaten wordt belicht. Powned heeft zonder voorafgaande toestemming een deel van deze reportage gebruikt in haar uitzendingen van 7 mei 2015 en 14 mei 2015. De beelden in de context waar Powned deze in plaatste betreffen nepnieuws: volgens Powned ging het om een ‘symbolische actie tegen Zwarte Piet’ in de stilte gedurende de Dodenherdenking op de Dam.

De verliefde camera - Ed van der Elsken

Een keuze uit
Gepubliceerd: 1 maart 2017

In deze maandelijks terugkerende rubriek geven we een selectie van min of meer recent verschenen fotoboeken die we graag onder de aandacht brengen. Steeds wordt minstens één van de vermelde titels nader belicht. Deze keer viel de keuze op De verliefde camera - Ed van der Elsken.

In de laatste jaren van zijn leven werkte Ed van der Elsken (1925-1990) aan een boek dat 'zijn beste foto's' moest bevatten. Het boek werd postuum uitgegeven in 1991 onder de titel Once upon a time. De weemoed die de titel wekte, werd nog versterkt door de ontroerende foto op het omslag, waarop we Van der Elskens zoontje Johnny zien die troost lijkt te vinden bij zijn paardje.

De prachtige monografie, in hetzelfde kloeke vierkante formaat uitgevoerd als verschillende andere boeken van Nederlands beroemdste fotograaf, verscheen bij gelegenheid van een retrospectief in het Stedelijk Museum Amsterdam. In datzelfde museum is nu tot en met 21 mei 2017 de tentoonstelling 'Ed van der Elsken – De verliefde camera' te zien die gepresenteerd wordt als 'het grootste overzicht wereldwijd van zijn werk in 25 jaar’. Het gaat om een reizende tentoonstelling die ook Jeu de Paume in Parijs en Fundación MAPFRE in Madrid aan zal doen. Er verscheen een vrijwel gelijknamige catalogus.

Uitspraak EHRM in zaak rapper tegen Het Parool

Inleiding

Op 20 september 2016 heeft het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, verder aan te duiden als EHRM, uitspraak[1] gedaan in de door Het Parool tegen de Staat der Nederlanden aangespannen zaak. Een zaak kan alleen bij het EHRM worden aangebracht als klacht tegen een publieke instantie of overheid en ook pas nadat alle rechtsmiddelen in de betreffende lidstaat zijn aangewend. De klacht moet gaan over een schending van een van de rechten die zijn neergelegd in het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens, hierna te noemen EVRM.

In de betreffende klacht ging het om een afweging van artikel 8, het recht op bescherming van de privésfeer, en artikel 10, de vrijheid van meningsuiting.

De casus

In 2007 werd een uitzending van de NPS serie ‘Vrije Radicalen’ gewijd aan rapper R.P., actief lid van een (straat)bende. R.P. was herkenbaar in beeld en zijn naam werd genoemd. De uitzending is herhaald in 2008 op televisie en was tot eind 2009 te downloaden via internet.

World Press, de zaak Özbilici

Onlangs werd door de jury van World Press Photo 2017  de winnende foto bekend gemaakt. De Turkse fotograaf Burhan Özbilici werd fotograaf van het jaar met een foto van de aanslag op de Russische ambassadeur, vorig jaar december. De ambassadeur ligt onflatteus, maar dat kan gebeuren, op de grond. De met een wapen zwaaiende aanslagpleger staat er nogal opgefokt naast.

dader staat heftig gebarend naast de vermoorde Russische ambassadeur " height="600" width="440">foto: © Burhan Özbilici

Burhan Özbilici’s foto, die ook de eerste prijs won in de Spot News Stories categorie, laat zien hoe de politieman Mevlüt Mert Altıntaş een aanslag pleegt op de Russische ambassadeur in Turkije, Andrey Karlov, tijdens een kunsttentoonstelling in Ankara op 19 december. De aanslagpleger verwondde drie andere personen voordat hij zelf werd doodgeschoten. Özbilici is staffotograaf voor The Associated Press in Istanbul.

Google-taks? EU-plannen voor nieuwsuitgevers uitgelekt

De onlangs uitgelekte conceptrichtlijn[1] voor de herziening van het Europese auteursrecht bevestigt de eerder al bekend geworden plannen van de EU ten aanzien van de auteursrechten van de nieuwsuitgevers. Deze herziening zou —het betreft immers een wetvoorstel— als gevolg kunnen hebben dat de nieuwsuitgevers bedrijven als Google en Facebook een vergoeding kunnen vragen voor het openbaren en verveelvoudigen van (delen van) nieuwsberichten.

De achterliggende gedachte is dat de achterblijvende inkomsten van nieuwswebsites op deze manier zullen worden aangepakt. Zij stellen hun berichten op dit moment dikwijls kosteloos ter beschikking en zijn hierdoor dan ook in grote mate afhankelijk van reclame-inkomsten.

Een mooie monografie over Louis Faurer

Een keuze uit
Gepubliceerd: 27 januari 2017

In deze maandelijks terugkerende rubriek geven we een selectie van min of meer recent verschenen fotoboeken die we graag onder de aandacht brengen. Steeds wordt minstens één van de vermelde titels nader belicht. Deze keer viel de keuze op de monografie Louis Faurer.

The New York School of Photography. Onder die noemer worden fotografen gerangschikt die tussen eind jaren dertig en begin jaren zestig actief waren in New York en vooral de stad en haar bewoners als onderwerp hadden. Het waren fotografen die niet op de laatste plaats de kost verdienden bij tijdschriften maar letterlijk de straat opgingen voor hun vrije werk. Er zitten zulke grote namen bij als Richard Avedon, William Klein, Robert Frank en Lisette Model maar ook minder of amper bekende figuren zoals Ted Croner en David Vestal. Ook Louis Faurer (1916-2001) hoort tot de laatste categorie. Maar gelukkig is er nu een mooie monografie aan hem gewijd, weliswaar bescheiden van omvang, maar dat had hij zelf misschien ook zo gewild.

Faurer, in 1916 geboren in Philadelphia, was 13 toen hij een paar tekeningen stuurde naar Walt Disney en prompt een uitnodiging kreeg voor een nadere kennismaking. Het liep anders. Faurer volgde een opleiding voor 'commercial lettering' en verdiende wat bij met het maken van karikaturen. Rond 1937 begon hij te fotograferen – Walker Evans was zijn grote voorbeeld.

Geen doodstraf in Zwartewaterland en Zaanstad

Wij kunnen weer met een gerust hart naar Zwartewaterland en Zaanstad. Het SGP-partijbestuur van Zwartewaterland wilde, samen met het Zaanstads SGP-bestuur, de herinvoering van de doodstraf opnemen in het verkiezingsprogramma. Waarschijnlijk tot bevordering van het toerisme. Maar tijdens het allereerste verkiezingscongres van de Partij op 14 januari in Hoevelaken sneuvelde het voorstel. In Hoevelaken stemden de partijleden tegen.

Een aantal gereformeerd-populisten bij de SGP meent echter dat de doodstraf bij moord met voorbedachten rade en terroristische aanslagen 'naar Gods woord' is. ‘Wie des mensen bloed vergiet, zijn bloed zal door den mens vergoten worden’ aldus de prettige nieuwjaarsboodschap van Dirk van der Sluis, voorzitter van de Zwartewaterlandse afdeling. Met als toevoeging dat ‘het weer invoeren van de doodstraf Gods woord is’. Nu ben ik weliswaar een domineeszoon maar ik kan mij het ‘doodstraf weer invoeren’ in de Bijbel niet herinneren.