Social media

There is no cloud. Only other people's servers

In feite is het de wereld op zijn kop. Een cloudboer die ik onlangs sprak stelde: 'Wil je optimale zekerheid en veiligheid, dan moet je lokaal een back-up van je cloud hebben staan.' Zoiets als een zwemband met een ingebouwde reddingssloep. Kom nou toch...

Wat mij opvalt en ook in mijn mening over de cloud sterkt is dat vooraanstaande mensen uit het ICT-vak in mijn omgeving vrijwel zonder uitzonderingen stellen dat je met gevoelige gegevens, zoals ook foto's en zakelijke documenten, ver weg van de cloud moet blijven. Niet alleen vanwege de hackers maar ook vanwege de vaak buitenlandse overheden.

En waar hebben wij het over? Niet over Big Data. Het archief van een fotograaf stelt weinig voor. Zelfs bij fotoarchieven past alles op een beperkt aantal harddisks. 60 Terabyte? 30 harde schijven van 2 Terabyte.

Oog op Nederland voor een stralende toekomst

Het belooft erg veel. 'Duizenden bezoekers per maand op jou blog en een leuke boterham bijverdienen.' Maar dan aarzel ik even. Ik eet eigenlijk al te veel leuk brood, waarom zou ik dit er dan nog bij gaan verdienen? Maar alla, goede bui, niet meteen te somber denken.

'Oogopnederland.nl is april 2014 gestart en heeft reeds één jaar later al 25 actieve OogOp-blogs door heel Nederland met enkele tienduizenden unieke bezoekers per maand.' In een jaar tijd gegroeid, van Oldenzaal tot Zandvoort. Nog niet in het Noorden en zuiden van het land maar dat komt nog, met deze snelle groei valt het ook niet bij te houden. Over tien jaar zit het land vol.

'Ben je een ondernemende fotograaf en heb je interesse om een Oogopblog bij te gaan houden? Klik op de button of de banner rechts om je aan te melden.' Ja, wat houdt mij tegen, misschien kan ik ook taart of friet bij verdienen in plaats van brood. Want er is nogal wat weg te geven.

Facebook maakt watermerk onmogelijk

Facebook heeft nieuwe voorwaarden voor de gebruikers. Deze gaan kennelijk al lange tijd akkoord met het feit dat van alle geplaatste content de rechten worden overgedragen aan Facebook.

Iedereen, zelfs doorgewinterde fotografen, denken en vooral geloven heel erg serieus dat dit zo'n vaart niet zal lopen. Deze week verklaarde iemand in de Linkedin groep DuPho dat hij niet geloofde dat Facebook gebruik zou willen of durven maken van de geplaatste foto's. Wel erg naïef, net zoals het bewaren van je portemonnee op straat.

Want stel dat iemand jouw foto jat van Facebook en verklaart dat deze via Facebook werd gedeeld, dan zou het kunnen dat een inbreuk niet te verhalen valt. Omdat het geen inbreuk is. De inbreukmaker mag dat van Facebook, en Facebook mag deze weggeven omdat de rechten voor of wegens promotioneel gebruik zouden zijn overgedragen. Inbreukmakers dan wel hun advocaten zijn waarschijnlijk niet zo dom als Facebookgebruikers.

BestWater en de Inline Link

Het Europese Hof heeft twee uitspraken gewezen (Svensson en BestWater) waaruit in veel media de conclusie wordt getrokken dat embedden, inline linken en framen niet inbreukmakend is. Deze conclusie is in mijn optiek veel te ongenuanceerd. Omdat het Europese Hof van Justitie zich enkel kan uitlaten over de feiten die aan haar zijn voorgelegd en nuances van deze uitspraken zich nog dienen uit te kristalliseren in de praktijk is onderstaande beschouwing wellicht wat meer juridisch van aard dan u gewend bent. Mocht u concrete vragen hebben over een eigen casus dan kunt u die uiteraard per e-mail aan mij stellen.

Plagiaat in het Rijksmuseum te Amsterdam

In België ziet men de halfopen bebouwing zeer veel. In Nederland noemt men dat halfvrijstaand. De Vlaamse fotograaf Herman van den Boom heeft in 2011 het project 'Neighbours' gerealiseerd waarvoor hij 'duowoningen' fotografeerde. Twee 'aan elkaar geplakte huizen' die zeer verschillend zijn van architectuur, de een klassiek, de andere modern.

Hans van der Meer fotografeerde voor een tentoonstelling in het Rijksmuseum, die in november 2014 opent, ook drie van deze 'duowoningen'. De tentoonstelling is een weerslag van Document Nederland, een jaarlijks terugkerende opdracht van het Rijksmuseum.

Hierop reageerde Van den Boom als door een wesp gestoken en beschuldigde Van der Meer van plagiaat. Hij eist een schadevergoeding en wil dat het Rijksmuseum de foto's niet tentoonstelt. Voor het gemak wijst hij op zijn Facebookpagina ook naar het Mondriaanfonds en Vrij Nederland.

Hans van der Meer zegt hier onder andere over:

Van badeenden en wc-eenden

Al eerder schreven wij in een hoofdartikel over de Rotterdamse badeenden van het Gemeentearchief waar men kennelijk van mening is dat de wet niet voor hen geldt en dat fotografen geen naamsvermelding of vergoeding behoeven te hebben, zelfs niet wanneer werk door dit archief aan anderen wordt geleverd, “omdat dit te ingewikkeld zou zijn.”

Het muisje dat een staartje leek te krijgen is inmiddels geen muisje meer en lijkt de staart te krijgen van een volwassen tyrannosaurus.

Digitalisering

Overheidsarchieven en daarmee gelijk te stellen archieven gaan over tot het digitaliseren van de daar aanwezige foto's. Daar zou in principe niemand bezwaar tegen kunnen hebben, ware het niet dat deze digitaliseringen daarna worden gepubliceerd. Dit zou niet alleen het geval zijn bij genoemd archief, maar ook bij andere archieven. Het is een nieuwe trend deze archieven te 'ontsluiten' en te publiceren op de websites van deze archieven. Het zou wel netjes zijn wanneer dan de auteurs om toestemming wordt gevraagd en hen een passende vergoeding wordt geboden, net zoals anderen, die een website onderhouden, hier ook voor dienen te betalen.

Een groep vooraanstaande fotografen heeft zich verenigd tot een denktank en sprak zich over deze zaak uit in een verklaring. Deze werd aan belanghebbenden aangeboden, onder andere aan Pictoright waar men op dit moment 'namens fotografen' ongevraagd regelingen heeft getroffen en treft met de archieven om tot collectieve overeenkomsten te komen. U vindt de verklaring onderaan dit artikel [1].

Koen De Langhe

Over heuvels en dalen gaat ons leven; soms hebben we het gevoel dat we de top bereiken, om ons vervolgens wanhopig af te vragen hoe het nu toch verder moet. Ervaring met tegenslag krijgt de ene klein en brengt de andere het vermogen om te relativeren. Een hoogtepunt maakt ons niet langer euforisch, want we weten dat na de beklimming de afdaling volgt. De sombere gedachten die een dieptepunt ons brengt, waaien vanzelf weer weg als een wolk die de zon slechts tijdelijk bedekt. Deze wijsheid leidt tot een gematigde houding van geluk, het geluk dat ook natuurfotograaf Koen De Langhe uitstraalt. Zijn foto's maken ons goed gezind. Ze zijn een tegengif voor de overdosis pessimisme die we dagelijks via alle media over ons krijgen.

De weg leidt me over heuvels en dalen naar Koen’s deels gerenoveerde boerderij in het Hagelandse Holsbeek. De Duitse herder Lucca bewaakt haar territorium. Ze verwelkomt me met luid geblaf en een uitgebreide snuffel. Ik mag binnen, of ook naar buiten, waar ze een grote stok zoekt om samen mee te spelen. Koen nodigt me uit met koffie en kersentaart op het terras in zijn gulle tuin vol wilde bloemen. Enthousiast vertelt hij over zijn passie voor de fotografie.

Opslag en werken in de cloud is in

Opslag in de cloud is hot, en niet voor niets, de cloud lijkt alleen maar aantrekkelijke voordelen te hebben. Onder andere diensten als Dropbox, Google Drive en Microsoft SkyDrive zijn zeer populair: kosteloos, gebruiksvriendelijk en flexibel. Toch zitten er een aantal stevige lijken in de kast.

Het lijkt mooi, uw bestanden zijn overal benaderbaar. Iedereen kan kiezen om gegevens al dan niet te delen, u kunt tussen verschillende apparaten en platforms synchroniseren. En een zorg minder voor wat betreft de veiligheid, alles wordt opgeslagen in streng beveiligde datacenters met continue off site back-ups. Het wordt alleen wat treuriger wanneer men er de voorwaarden van deze diensten op naleest. Daar staat onder andere in dat deze te allen tijde zonder meer aanpasbaar zijn. En de aanbieders van gratis diensten kunnen nergens voor aansprakelijk worden gesteld wanneer er iets fout gaat. Zoals wanneer de data  worden gestolen of corrupt of verdwenen blijken te zijn. Ook de betaalde diensten kunnen aansprakelijkheden afwijzen.

Onbeschaamde ambtenaar Provincie Gelderland vraagt fotograaf

Tenderplace is een groep op Linkedin waar (technisch) personeel wordt aangeboden en gevraagd. Ook de overheid roert zich daar soms. En zo kwam het dat er een soort tender werd uitgeschreven door een kennelijk verwarde ambtenaar van een van onze Oostelijke bestuurslagen. Kennelijk niet gehinderd door marktkennis en betamelijkheid, liet de Provincie Gelderland weten een plaats vrij te hebben voor een fotograaf.

De eisen waren niet al te misselijk, men had een zware jongen voor ogen, die bovendien bij nacht en ontij beschikbaar moest zijn. Oproepbaar bínnen 4 uur, dus alles uit je handen laten vallen: 'Zur Befehl, Herr General.' Één waarschuwing aan de lezer, ingaan op deze vraag om personeel heeft geen enkele zin, de termijn is helaas verstreken. Eigenlijk jammer, PhotoNmagazine.eu had u, echt en ongelogen eerlijk waar, deze klus want het is geen reguliere baan, van harte gegund. En wie wil er nu niet voor de hier geboden wereldhonorering werken?

www.tenderplace.nl/opdracht/details/1442

Faillissement stockbureau ‘Foto Natura’, vervolg op column 8 januari

De Fotografenfederatie wil in het onderzoek naar de gang van zaken bij Foto Natura ook opkomen voor niet leden van de fotografenorganisaties. De directeur, Lars Boering verklaarde hier over:

Wij zijn er voor professionals en ik ben er achter dat er wel heel veel amateurs (en daardoor kwetsbaar voor Ellinger) betrokken zijn. Die zijn allemaal niet aangesloten. Het is echter zo'n slecht voorbeeld voor de branche dat die mee kunnen liften op dit onderzoek. Ik stuur ze allemaal naar de curator om in ieder geval hun claim in te dienen.

Faillissement stockbureau ‘Foto Natura’

Op 19 december 2013 werd het faillissement uitgesproken van ‘Foto Natura’. Hoewel al bekend was dat Foto Natura, mogelijk als gevolg van jarenlang mismanagement, in zwaar weer verkeerde was het breekpunt de Belgische fotograaf David Patyn die via een kort geding zijn recht haalde. ‘Foto Natura’ werd veroordeeld op korte termijn rond de € 5.000 te betalen en dat betekende voor het stockbureau het definitieve eindpunt: www.kvk.nl/handelsregister/zoekenframeset.asp?zk=0&url=https://diensten.kvk.nl/TST-BIN/FU/TSWS001@?BUTT=350230150000

Nedernigeriaanse perskaart noopt tot dineren

Na onlangs de vacature te hebben gehad waar de fotograaf aan werk kon komen door via een 0900 nummer (€ 1.40 per gesprek) te reageren en dan een antwoordapparaat aan de lijn kreeg is er een nieuwe Nedernigeriaan opgestaan. Enkele fotografen werden verrast met een mail waarin een ‘officiële’ perskaart werd aangeboden. Er waren verschillende tariefstellingen. De 'instantie' die deze 'nieuwe' kaart uitgeeft hanteerde dan ook diverse prijzen voor deze kaarten, van € 50 tot € 85. Onbekend is of dat inclusief dan wel exclusief BTW zou zijn, het vermoeden lijkt gewettigd dat de aanbieder 'zichzelf vrij heeft gesteld' van afdracht van BTW.

Kortom, wanneer je beseft dat er in Nederland toch wel een paar duizend fotografen rondlopen die graag zonder aan de geldende criteria te voldoen aan een 'perskaart' willen komen is dit leuk cashen. Dat de kaart geen enkele erkenning heeft en dus niet meer waarde heeft dan de grondstoffen, papier met inkt er op, lijkt evident.

Opdracht binnenhalen? Even bellen

Guy Koppes en een aantal andere fotografen, kregen een wel zeer bijzondere mail binnen.

Geachte heer, mevrouw,

Recentelijk heeft ons bedrijf gestalte gekregen. Onze website zal wenselijk eind januari worden gelanceerd. We hebben echter nog wat professionele afbeeldingen en foto’s nodig voor de opmaak voor we werkelijk online trachten te gaan. Wij vroegen ons af wat uw mogelijkheden zijn, zodat we deze kunnen vergelijken met andere opties.

Gelet op het belang bij het spoedig organiseren, kunt u ook terecht bij mijn collega’s Ian van den Heuvel of Seyed Tabibi. Zij zijn hiervan op de hoogte en kunnen het overleg met u voeren. Bel ons voor terugkoppeling en overleg tussen 9 en 5 op ons nummer: (0900) 3876249 (€ 1,40 per gesprek)

In afwachting van uw reactie,

Shahrog Karimi
Eigenaar Eurobix NL

I: eurobix.nl
T: 0900 EUROBIX 3876249 (€ 1,40 per gesprek)
EUROBIX RESEARCH DEVELOPMENT INVESTMENTS COACHING SALES
KVK: KARIMI SERVICES | EUROBIX | no. 59034033

---

Patrick Hattori

Een oud klooster in het centrum van Mechelen is omgebouwd tot een hedendaagse woongemeenschap. De paters Karmelieten zijn er verdwenen, maar jonge gezinnen met kinderen brengen terug leven in het uitgestorven kloostercomplex. Het gemeenschappelijke woonerf wordt omzoomd door private tuintjes en terrassen. Bewoners genieten er buiten van hun avondmaal. Glazen wijn worden gevuld. Gemoedelijk gelach weerklinkt tegen de muur van de kapel. Hier heb ik een afspraak met journalistiek fotograaf Patrick Hattori. Samen met zijn dochter Echo haalt hij me op in het portaal aan de straat. Wanneer de inkomdeur achter me dicht slaat, krijg ik hetzelfde gevoel als wanneer ik vroeger een klooster betrad: ik treed binnen in een andere wereld.

Photon: 'Wie is Patrick Hattori?'

Patrick Hattori: 'Een witte raaf, iemand die zijn studies fotografie niet heeft afgemaakt.
Op mijn 26e heb ik voor de eerste keer een fotocamera vastgenomen om vrienden van mij te fotograferen die fervente base jumpers waren. Ze vroegen me om hen te fotograferen toen ze van de St.-Romboutstoren sprongen. Die beelden zijn meteen verkocht aan Het Laatste Nieuws. Dat is ook mijn allereerste publicatie geworden. Van daaruit is een liefde voor de fotografie gegroeid die heel snel naar journalistiek is gegaan. Dat is nu 14 jaar geleden. Ik ben 40 maar de meesten schatten me jonger.'

Nieuwe pasfotoaffaire

Onder andere bij de Linkedin-groep ‘Fotografen Ondernemen’ verscheen er een bericht over een petitie tegen een overheidstender. De overheid heeft een tender (Europese aanbesteding) uitgeschreven voor de levering van zogenaamde ‘aanvraagstations’, waar geheel automatisch dan wel automagisch documenten zoals paspoorten, identiteitskaarten en mogelijk ook rijbewijzen kunnen worden aangevraagd. Een 'elektroniek zelfbedieningsloket' voor de burger, dat in gemeentehuizen zou moeten worden geplaatst..

Uit de omschrijving van de tender blijkt dat de ‘aanvraagstations’ ook dienen te zijn voorzien van apparatuur waarmee gezichten kunnen worden vastgelegd, kortom, van een pasfotoautomaat.

Dit is niet het eerste probeersel om geld te verdienen over de rug van fotografen die voor een deel van hun omzet afhankelijk zijn van het maken van pasfoto’s en die door het maken van pasfoto’s ook in contact komen met publiek dat zij anders niet in de winkel krijgen. Een direct contact met publiek waar weer werk uit voort kan komen.

EU-parlement wil Europese cloud

Over de cloud, het opbergen van data ‘ergens’ op het internet is al veel geschreven en er is al veel discussie geweest. Al eerder berichtte PhotoNmagazine over de gevaren van de ‘cloud’, hier bij haalden wij een artikel (29 november 211) van de gezaghebbende journalistieke website Politico aan: www.politico.com/story/2011/11/patriot-act-clouds-picture-for-tech-069366.

Europese wetgeving op komst

In juli 2012 berichtten wij in een artikel over de nieuwe Europese databeschermingswetgeving onder andere:
In de nieuwe Europese databeschermingswetgeving moet privé-informatie beter worden beschermd. Dit is een advies van de Artikel 29 Werkgroep, de overkoepelende organisatie van de nationale privacy-toezichthouders.

Zie ook ons artikel: Nieuwe wet moet inbreuk voorkomen op privacy in de cloud.

Volgens het Nederlandse College Bescherming Persoonsgegevens (CBP), hebben bedrijven en overheden niet langer de volledige controle over hun gegevens omdat zij die hebben opgeslagen op de systemen van de cloudaanbieder. Daardoor is het onmogelijk geworden technische en organisatorische maatregelen uit te voeren die nodig zijn om de beschikbaarheid en vertrouwelijkheid van gegevens te garanderen terwijl zij volgens de EU-wetgeving daar wel verantwoordelijk voor zijn.

Martin Stevens

De wolverlei is een plant met geneeskrachtige eigenschappen. Deze wordt ook wel arnica genoemd, of valkruid, vanwege de genezende werking bij spierletsel en kneuzingen, bloeduitstortingen en stootwonden. Dit veelzijdige plantje komt voor in de Alpen en mondjesmaat in Nederland. Het is een beschermde plantensoort. Verguisd door de Stichting Scepsis, op handen gedragen door verstandige artsen, homeopaten en natuurartsen.

Gezamenlijk verleden

Op een mooie dag reis ik af naar Kortenhoef. Een hoekhuis dat onherkenbaar is als rijtjeshuis in een nieuwbouwwijk. Met een wilde tuin die zich om het huis slingert met een onregelmatige maar fraai aangelegde klinkerbestrating, een klein stukje natuur. Even later wordt er opengedaan, tijdens het koffiezetten is er een kleine rondleiding en dan zit ik samen met Martin Stevens, die ik ken uit twee van de Linkedin-groepen waarin hij actief is als groepseigenaar, in de ruime woonkamer en ontdekken een stuk gezamenlijk verleden. Wij blijken beide lid te zijn geweest van de Nederlandse Jeugdbond voor Natuurstudie (NJN), in dezelfde tijd maar bij twee aangrenzende afdelingen. En zo zitten wij al heel gauw in een stevig gesprek over ecologie.

Auteursrecht, flexibel of vastgeroest?

Of het geldende auteursrecht nog beantwoordt aan de wensen vanuit de praktijk is een vraag die velen bezighoudt.

Al eerder verscheen een rapport van de hand van professoren Hugenholz (IViR) en Senftleben (VU) getiteld ‘Fair use in Europe. In search of flexibilities?’  waarin de flexibilisering van het auteursrecht in het licht van Europese wetgeving is onderzocht.

Recht hebben, recht krijgen en rechtvaardigheid

Als fotograaf die zijn foto’s gebruikt ziet in magazines, dagbladen en websites – om maar eens wat voorbeelden te noemen - zonder dat daarvoor toestemming is gevraagd, staat u volledig in uw recht als u de uitgever of websitehouder aanspreekt vanwege inbreuk op uw auteursrechten.

Maar recht hebben en recht krijgen, dat zijn twee verschillende zaken. Heel vaak worden foto’s op het eerste verzoek wel verwijderd, maar helaas niet altijd. Een veel gehoord verweer is ‘de foto stond op een rechtenvrije site’ of ‘er staat geen copyrightnotice in de foto’.

Met een ‘rechtenvrije site’ wordt door gebruikers zonder uitzondering bedoeld een website waarop foto’s staan afgebeeld die gedownload kunnen worden zonder enige technische of financiële beperking. Dat is iets anders dan wat de auteursrechthebbenden daar onder verstaan, namelijk een website waarop afbeeldingen staan waarbij de vermelding staat dat de auteursrechthebbende toestemming geeft de foto vrij te gebruiken. Rechtenvrije foto’s bestaan in principe niet, wel foto’s waarvan de rechthebbende aan heeft gegeven dat ze gebruikt mogen worden zonder nadere toestemming.

Waarom ik mijn contract met Getty beëindigde

Onlangs maakte ik gebruik van een geweldige nieuwe functie van Google, men kan een afbeelding uploaden en zien waar deze online kan worden gevonden. Ik was gefascineerd door de innovatieve techniek en gebruikte enkele van mijn beelden om deze nieuwe functionaliteit te kunnen beoordelen. Na het uploaden van een afbeelding van mijn hond (zie foto) ontdekte ik dat deze werd verkocht op CafePress, een bedrukker van allerlei zaken als T-shirts, koffiemokken enzovoorts als een poster in verschillende maten. (klik hier om poster op CafePress te zien).

De ontdekking was natuurlijk geen zware schok, ik had een hoge resolutie versie van het beeld via Getty te koop volgens een contractuele overeenkomst. De relatie met Getty, die reeds drie jaar bestond, is eigenlijk ontstaan vanuit de beelden die ik op Flickr had geplaatst.

In eerste instantie was ik verheugd te zien dat iemand een licentie had voor het "arty" gebruik. Maar ik begon mij wel af te vragen hoe het mogelijk was dat ik niets wist van de mogelijkheid dat deze poster te koop was op een dergelijke 'high profile' site. Meestal sturen agentschappen als Getty aan de kunstenaars een mededeling, zodat ze kunnen een indruk kunnen krijgen wie het beeld heeft gekocht en waarvoor het wordt gebruikt. Maar ik kon mij niet herinneren een degelijke verklaring te hebben gezien en ik heb nooit de betaling van een royalty mogen ontvangen voor dit beeld, dat te koop was sinds juli vorig jaar. Ik heb mijn account bij Getty dubbel gecontroleerd maar kon geen enkele vermelding van de verkoop vinden.

Over verandering

Wij leven in een tijd waarin alles in steeds sneller tempo lijkt te veranderen. Voor veel mensen is het moeilijk, het hoeft toch niet, het zal de tijd wel uit duren. Anderen zien het als een uitdaging, mee veranderen op de soms woeste stroom, nieuwe dingen bijleren. Oudere mensen hoor je vaak over vroeger, hoe goed dit was. Jongere mensen hebben het dan over de fossiele tijd.

In deze editie vindt u een verhaal over een tentoonstelling van een (reeds overleden) kunstschilder die de fotografen al ver vooruit was. Hij maakte groothoek- en teleperspectieven en schilderde vanuit verschillende standpunten. Deze manier van kijken werd weer door fotografen overgenomen. Een soort multimedia/crossmedia avant la lettre.

Social Media en Aansprakelijkheid forumbeheerder

Social media

Wie een foto plaatst op Twitter of een video op YouTube of een ander sociaal medium draagt daarbij meestal ook (een deel van) de auteursrechten over aan dat sociale medium.

Die overdracht betekent dan ook de foto of video door het betreffende sociale medium verder verspreid en geëxploiteerd mag worden. In de meeste gevallen zal het zo’n vaart niet lopen en zal het sociale medium die bepaling alleen maar hebben opgenomen om aansprakelijkheid voor verdere verspreiding uit te sluiten. Maar de kans bestaat dat jouw werk met een beroep op die overdracht van rechten, ook commercieel gebruikt gaat worden zonder dat je er zelf zeggenschap over hebt en een vergoeding voor ontvangt. Wie dat niet wil, kan beter geen foto’s en video’s plaatsen op deze sociale media en deze anders dusdanig voorzien van een watermerk dat de foto en video niet zomaar gebruikt kunnen worden.

Gehackt! Apples Steve Wozniak's vrees bewaarheid, journalist raakt al zijn gegevens kwijt

Vorige week werd een journalist gehackt. Mat Honan maakte als technisch journalist niet alleen gebruik van social media maar had al zijn data zoals verhalen maar ook privé foto's 'in the cloud' opgeslagen en betaalde zijn aankopen vaak online. Kortom, hij had zijn digitale leven zeer comfortabel ingericht, mede door allerlei internetdiensten met elkaar te verbinden. Honan: “Binnen één uur was mijn gehele digitale leven vernietigd. Eerst werd mijn Google account overgenomen en gewist, hierna werd mijn Twitter-account gecompromitteerd door het als platform voor racistische en homo-onvriendelijke boodschappen te gebruiken. Het ergste van alles was dat er werd ingebroken in mijn AppleID account en dat dit door de hackers werd gebruikt om alle data op mijn iPhone, iPad, en MacBook te wissen.”

Kwestie van puzzeltje oplossen, de kettingreactie

Pinterest en intellectuele eigendomsrechten van derden

Met de opkomst van social media als Facebook en Twitter heeft het delen van afbeeldingen een enorme vlucht genomen. Gebruikers kunnen op eenvoudige wijze foto’s of afbeeldingen uploaden via een achterliggende fotodienst, waaronder bijvoorbeeld TwitPic, Lockerz of Flickr. Dat deze ongelimiteerde mogelijkheid tot het openbaar maken van afbeeldingen tegen de borst kan stoten van de originele auteursrechthebbende, bleek al eerder. Fotograaf Morel postte foto’s van de aardbeving in Haïti op zijn persoonlijke twitteraccount. Morel was echter niet gecharmeerd toen de Franse Fotodienst AFP gebruik maakte van zijn foto’s en hiermee geld verdiende. AFP beriep zich hier op de algemene voorwaarden van fotodienst TwitPic waarin is bepaald dat derden automatisch een licentie op de door gebruikers geplaatste foto’s wordt verleend.[1]

De zaak kroket

Onze twee recente juridische blog's over 'Fotografie voor krokettenprijzen' betroffen de particulieren plaatsingsrechten voor beelden uit de archieven van Hollandse Hoogte (HH) en het ANP. Eenmalige plaatsingen op websites door particulieren kunnen via een obscure site 'EerlijkeFoto.nl' verkocht worden voor prijzen van plusminus € 3,50. De reden is dat ANP en HH menen dat zo het misbruik door jattende particulieren tegen is te gaan, tezamen met de vrome verwachting dat deze dan ook gaan betalen.

Adam en Eva en de verleiding van de kroket

Er ontstond, onder meer naar aanleiding van de vorige 'Blog', wat beroering over 'Eerlijke Foto', een 'bedrijf' dat als stroman van ANP en Hollandse Hoogte foto's aanbiedt voor bedragen van rond de € 3. Foto's waarvan ANP en Hollandse Hoogte over de rechten beschikken plus foto's van fotografen die werk in stock hebben gegeven. Professioneel gemaakte foto's die worden aangeboden aan particulieren. Met daarbij de belofte dat misbruik door particulieren zal worden voorkomen en dat middels een bureau dat het hele internet afspeurt zal worden opgetreden tegen mogelijke inbreuken ter waarde van drie eurootjes. De vorige Blog is hier na te lezen.

Foto's van Hollandse Hoogte en ANP aangeboden voor krokettenprijzen

Onlangs werd ik door verschillende fotografen individueel gewezen op een nieuw gezamenlijk initiatief van ANP en Hollandse Hoogte, ‘Eerlijke Foto.nl’. Twee van deze mededelingen:

  • Één van de fotografen had een sales report gekregen betreffende een serie van enkele foto's waarop voor de verkoop van publicatierechten per foto € 3.50 werd berekend. ‘Enigszins’ aangebrand belde deze met het ANP en vroeg hoe dit zat. De reactie kwam wat moeizaam. ‘Nou, ehhh, tja, wij kunnen er niet meer voor krijgen en dan moet je wat...’ of woorden van die strekking.
     
  • Een andere collega maakte mij attent op een webpagina van Eerlijke Foto.nl, de door hem verstrekte link naar een pagina van ‘Eerlijke Foto.nl’ spreekt voor zich (redactie: ten tijde van deze publicatie is deze foto zelfs "actiefoto van de dag" voor € 1,00 / één hele euro!).

Het zijn twee reacties uit een lange rij.

Geniaal idee van ANP en HH

Hoe zit dit nu eigenlijk? De website van Eerlijke Foto.nl bracht uitkomst. Een citaat (eerlijkefoto.nl/misc.pp?code=1005):

Dik Nicolai

Hazerswoude Rijndijk. Tussen Alphen a/d Rijn en Leiden. Ik rijd langs de Oude Rijn. Hazerswoude lijkt aan het riviertje geplakt. Het perceelnummer lijkt moeilijk te ontwaren, ik parkeer verderop en loop terug, op zoek naar een studio. Maar nee. En dan kom ik tot de ontdekking dat er een oud klooster staat. De tocht, die eigenlijk op LinkedIn begon met het contact met een fotograaf met duidelijk omlijnde ideeën. Die tocht krijgt hier een visuele wending. Beeldmaker Dik Nicolai doet open en ik mag het interieur bewonderen.

Vanuit een kamer met klassiek hoog plafond en hoge ramen kijk je regelrecht het water in, de horizon wordt gedeeltelijk afgeschermd door de dijk aan de andere zijde. Dik gaat zich aan de koffie wijden. Aan de muur hangt een groot modern schilderij, dat ik bewonderend opneem. Via een doorgeefluik naar de keuken komt de koffie geur de ruimte in. Op mijn vraag naar de schilder antwoordt hij: “Dat heb ik geschilderd. Dat doe ik erg graag tussen het fotograferen door. Het werken in mijn atelier leert mij anders te kijken naar mijn fotografie, door de kleuren, beeldopbouw en de omgang met het licht. Vind je het mooi?”

Niets nieuws, over toiletpapier en innovatie

Reclame en PR zijn boeiende vakken. Het vakgebied kent bepaalde wetmatigheden. Het merkwaardige is dat je die ook in social media tegenkomt. De effectiviteit van een uiting hangt af van de doelgroep. Landelijk adverteren is voor de fotograaf zinloos, een kosten/baten verhaal. Voor Heineken is het niet zinloos. Het verschil ligt 'm in het gegeven dat jij maar op één plaats tegelijk kunt fotograferen terwijl Heineken op zeventien miljoen plaatsen in Nederland kan worden gedronken (in dit ruwe, ongecorrigeerde cijfer zijn abusievelijk zuigelingen en kinderen meegerekend). In het algemeen geldt: Beperk je tot je doelgroepen, het heeft weinig zin om Groenland in een advertentiecampagne voor roomijs te betrekken. Aan de andere kant, vlak de doelgroep die schijnbaar geen doelgroep is niet uit, wanneer heel Groenland op excursie langs jouw ijskar loopt is het omzetmatig nuttig dat ze weten wat voor spul je in die bakken hebt zitten.

Het portretrecht van de verdachte

Inleiding

De afgelopen weken ontving ik twee keer kort achter elkaar van verschillende cliënten, beiden professioneel fotograaf, de vraag om advies met betrekking tot het openbaar maken op respectievelijk internet en in een televisieprogramma van beeldopnames die zij gemaakt hadden van verdachten van een inbraak. De vragen hadden uitsluitend betrekking op de portretrechten van de verdachten: zouden de verdachten zich tegen de openbaarmaking kunnen verzetten?

Portretrecht

Waarschijnlijk is het Ferdi E. arrest van de Hoge Raad[1] de meest bekende uitspraak op dit vlak. De Hoge Raad oordeelde dat aan een geportretteerde geen vetorecht toekomt en dat er altijd een afweging van belangen moet plaatsvinden. In dat specifieke geval was openbaarmaking niet onrechtmatig ten opzichte van Ferdi E.