Julieanne Kost, het Evangelie volgens Adobe
Abstractie door een vliegtuigraam

foto: © Julieanne Kost
view counter

Julieanne Kost is een bevoorrecht mens. Behalve dat zij een multi-talent is en schitterend vrij werk maakt geeft zij over de gehele wereld workshops en seminars voor Adobe: “I love beïng there and take part in the development of a superb piece of software. Together with some nice collegues.” Een interview met een inspirerend mens, die zelfs vanuit een lijnvliegtuig boeiende beelden weet te maken.

Julieanne Kost<br />
foto: © Greg Gorman“Mijn ouders vormden een kunstenaarsechtpaar. Wanneer wij uitstapjes maakten fotografeerde mijn vader altijd. Het was dus niet vreemd dat ik daar ook al als klein meisje mee begon, fotografie fascineerde mij enorm. Ik herinner mij dat wij een ghosttown (verlaten stad) in Nevada bezochten. Eigenwijs als ik was kwam ik bewust met andere foto's thuis dan mijn vader. Later op school begon ik met tennis te spelen en voetbal. Uiteindelijk speelde ik op de middelbare school in een volleybalteam. In het begin was het niet zo'n groot succes. Maar in mijn laatste jaar deden wij het goed en wonnen veel. Ik wilde graag verder met sport en er iets in bereiken. Mijn ouders hebben mij echter bewust bijgestuurd in de richting van een wetenschappelijke studie. Achteraf begrijp ik ook waarom dit juist was. Ik behaalde een Bachelor of Science titel in psychologie en raakte gefascineerd dor mensen. Hierna heb ik een Associate gehaald in fotografie, op het Foothill College in Californië. Het lijken grote verschillen, maar ik merkte dat ik met mijn psychologische graad op een bepaalde, heel andere manier naar mensen had leren kijken en dat heeft mijn fotografie gunstig beïnvloed. Mijn hele studie sloot uiteindelijk ook aan op de dingen die ik graag doe: Dingen in de sfeer van sociaal werk, opvoeden. Ik vind ook veel voldoening in lesgeven, mensen op een spoor zetten. Een van de beloningen is dat ik mij af en toe mag verbazen wanneer ik naar werk kijk van mensen die ooit bij mij een seminar of cursus hebben gevolgd. Ik zie in dat werk vaak elementen terug die ik geprobeerd heb aan hen over te dragen. Dat geeft een goed en dankbaar gevoel.”

Haat-liefdeverhouding

“Ik kreeg een computer met matrix printer, om mijn werkstukken voor college te maken. Zo raakte ik gefascineerd door een obscuur programma, digital darkroom. En dit ging steeds verder. De eerste Photoshop deed intrede. In het begin was er een haat-liefdeverhouding met Photoshop. Ik zag de kracht van het programma maar haatte het omdat het een obstakel was. Alleen al het doorgronden van al die techniek, ik was gewend met film te werken. Uiteindelijk maak je dezelfde ontwikkeling door die de mens doormaakte met de evolutie van koets tot automobiel en van vinyl naar CD, Techniek verandert, maar is ondergeschikt aan de creatie. Je zult weliswaar nooit een goede kok worden wanneer je niets van roomboter begrijpt maar je hoeft niet de capaciteiten te hebben om zelf een fornuis te bouwen. Ik ben dus geen computergeek, geen nerd maar iemand van het midden.

foto: © Julieanne Kost

Creëren

“In een opwelling zou ik mij een favoriete knop in Photoshop kunnen wensen: 'Creëer'. Maar daar is de techniek niet voor bedoeld. Computers zijn er niet om ideeën te hebben, zij zijn er om als hulpmiddel om jouw ideeën uit te voeren. En omdat ik ben wie ik ben vind ik 'Undo' de belangrijkste knop in Photoshop. Bij de creatie gaat bij mij alles over hetgeen ik in mijn hoofd heb. Ik zie de werkelijkheid en de abstracte patronen er in. Daar ga ik mee aan de slag. Dit zijn vaak dingen die erg dicht bij huis liggen. Ik ben erg lang bezig geweest met de dingen die ik at. Die fotografeerde ik en vandaar uit ontstonden beelden. Ook ben ik erg gefascineerd door texturen, patronen, oppervlakken. Door roestig ijzer, veroudering. Maar ook door natuur en haar patronen. Ik heb natuurlijk ook wel kant en klare ideeën op de achtergrond, in mijn hoofd, bedachte ideeën. Maar ik focus op de beelden die ik vastleg, speel er mee en zie vanzelf wel wat er gebeurt. Inspiratie? Ik heb op fotografisch gebied heel veel gehad aan het werk Ansel Adams. Aan het zonesysteem. Maar ik werd ook geïnspireerd door het digitale werk van Stephen Johnson, een meester in curves in kleur en in duotone. Ik werd geïnspireerd door traditionele fotografen die op film werkten zoals Michael Kenna en Keith Carter. Op digitaal gebied vind ik veel van waarde in het werk van onder andere Maggie Taylor en niet te vergeten Katrin Eismann. Die digitale verkenningen doen in Photoshop en Lightroom. Bovendien, Katrin is een begenadigd docent in hart en nieren.”

Adobe en Window Seat

Ik kon in 1992 job krijgen bij Adobe op de afdeling technical support. Ik solliciteerde en werd aangenomen. Met het maken van vrij werk en mijn interesse in het opleiden van mensen heb ik zo 'the best of both worlds'. Hoewel ik nou bepaald geen technisch georiënteerd persoon ben ligt de kracht van mijn functioneren in een brugfunctie tussen engineering en eindgebruiker. Een groot deel van mijn tijd besteed ik, als Adobe Evangelist, aan het geven van seminars en workshops over het werken met Photoshop. En ook de mogelijkheden van Lightroom fascineren mij. Lightroom is een andere benadering van RAW. Uit drie jaar lang zakenvluchten in lijntoestellen ontstond een nieuw project. Fotograferen door het raam. Ik boekte altijd bij het raam. Het begon met één foto, later nog een en voor ik het wist had ik er in ruim vijf jaar zo'n 3000 gemaakt. Ik werkte hier mee verder, ook hier weer speelde ik met abstracte patronen uit de werkelijkheid. Uit een bijproduct, bijna uit verveling op zakenvluchten, uit een idee om een portfolio te maken met foto's genomen door een vliegtuigraam, ontstonden uiteindelijk de honderdvijftig beelden die in 2006 leidden tot de uitgave van mijn boek 'Window Seat: The Art of Digital Photography and Creative Thinking'. Het boek toont niet alleen de uiteindelijke beelden, maar beschrijft ook het ontstaan er van.”

Solitaire<br />
foto: © Julieanne Kost

Over techniek

“De gebruikte techniek is bij mij, zoals gezegd, ondergeschikt aan wat ik wil maken. Ik werk net zo gemakkelijk op film als digitaal. Hoewel, film verbruik ik per meter tegelijk, bij digitaal opnemen zie je direct of iets goed is. Misschien hard om te zeggen, maar voor mij persoonlijk heeft film zijn tijd gehad. Voor anderen wellicht niet, ik begrijp dat heel goed. Het is en blijft een erg mooi medium. Texturen en metaaloppervlakken scan ik wanneer ik het effect van een vlakke verlichting wil hebben. Ik leende hiervoor altjd de scanner van mijn echtgenoot. Tot ik hem een keer leende voor het scannen van een dode vogel. Daarna zei hij dat ik 'm wel mocht houden. Film scan ik met een Imacon Flextight, de flatbedscanner is een Epson Perfectio 3200. Voor de opnamen heb ik meestal een Nikon of Canon. En heb ik een middenformaat nodig dan huur ik deze. Omdat ik geen pakezel ben neem ik meestal maar één objectief mee op reis, daar doe ik dan alles mee. Aan mijn publiek geef ik het advies mee, doe alles in RAW. Óók de opnamen die bestemd zijn voor zwart-wit. Zie RAW niet als een formaat dat bedoeld is om eventueel slecht belichte foto's tóch nog goed te krijgen. Belicht nauwkeurig, dan kun je er later alle kanten mee uit. Een slecht histogram bestaat niet. Wel bestaat er een een histogram waar de schaduwen of de hoge lichten uit weglopen door slordige belichting. Een reden om in RAW te werken is dat, wanneer de camera data weggooit omdat je er Tiff of Jpeg uit wilt laten komen, je deze data nooit meer kunt terughalen. Dat weggooien van data kan altijd nog. Ik begin eerst om het hele dynamisch bereik uit de RAW te halen door het instellen van de levels. Hierna komt de eerste kleurcorrectie. Bij het verdere traject werk ik vrijwel altijd in lagen. Zo heb je een maximale hoeveelheid data ter beschikking om me te spelen. Conclusie. werk altijd in RAW, zelfs voor zwart-wit. Zodat je ook nog zonder verlies eindeloos kunt manipuleren. Ten slotte, het allerbelangrijkste, bekijk je beeld en néém daar die volledige zestig seconden voor. Om het beeld in je op te nemen in plaats van direct naar je muis te gaan graaien. Werk in lagen, ook met kloonactiviteiten. RAW en werken in lagen geeft je een optimale beheersing van alles in je beeld.”

Ten slotte

Hoe ziet de toekomst er uit? “Gewoon op dezelfde voet doorgaan. Boeken schrijven, tentoonstellingen maken. Ik schilderde ook altijd, ook dat blijf ik doen. ”En Adobe?“ Hetzelfde verhaal. Zoals reeds gezegd, ik heb enorme fijne collega's en het is een eer bij te mogen dragen aan de ontwikkeling van een gereedschap als Photoshop. Én om mensen de dingen aan te reiken waarmee zij hun creativiteit volldig tot zijn recht telaten komen. Echt, mij zul je bij Adobe niet meer zien weggaan.”

En tot slot stel ik mij een vraag die eigenlijk puur rhetorisch is: wie zou er geen beelden van Julieanne aan de muur willen hebben hangen?

Advertentie

Het nieuwe richtprijzenboekje 2019 is uit!

Het richtprijzenboekje dient behalve voor prijsindicatie ook als richtlijn in gerechtelijke procedures bij toewijzing van honoraria en schadevergoedingen bij geschillen. De richtprijzen zijn gebaseerd op onderzoek naar het prijspeil voor publicatie en productie. Bij de prijsberekening worden behalve resultaten van binnenlands onderzoek ook de prijzen van (EU) beheersmaatschappijen zoals het Belgische Sofam meegenomen. Omdat een prijs afhankelijk is van de ervaring, uitrusting en specialisatie van de fotograaf moeten deze prijzen als een gemiddelde worden beschouwd voor hetgeen door afnemers voor fotografie moet worden betaald. Verder bevat dit herziene werkje een link naar de Algemene Voorwaarden Dupho, informatie over licenties, ISO-normen, IPTC metadata en aanlevering van digitale beeldbestanden. Niet alleen voor de fotograaf van nut, maar ook voor de beeldinkoper.

Klik hier voor meer informatie of om het boekje te bestellen.

view counter