Jurriaan Nijkerk

Jurriaan NijkerkJurriaan Nijkerk. Is ruim vijfendertig jaar fotograaf. Hij werkte o.a. voor Philips, Gasunie en Witteveen + Bos raadgevend ingenieurs. Voor het NOB 'deed' hij (pop)concerten en theaterfotografie. Twee maal werd het team, waarvan hij deel uitmaakte, genomineerd voor de Nationale Coiffure Award. Hij was bestuurslid bij BFN en SVFN en had zitting in de examencommissie van de Nederlandse Fotovakschool.
Vanaf het eerste nummer van het vakblad DeFOTOgraaf leverde hij redactionele bijdragen en hij was ruim een decennium hoofdredacteur. 'Bij mijn aantreden was het doel een nieuwe opzet neer te zetten voor DeFOTOgraaf: een blad dat over fotografen en fotografie moest gaan. De opzet was ook internationaal, ik had mij ten doel gesteld België en Nederland te bestrijken, dat is ook gelukt. Het nummer van augustus 2010 was mijn laatste nummer, het werd weer eens tijd voor iets anders.'
www.jurnijkerk.com.
Stuur Jurriaan een e-mail.

Wat wij van mijnheer Suikerberg kunnen leren

Met de televisiebeelden van gisteren nog op het netvlies word ik nog steeds geconfronteerd met een bepaalde manier van vragen beantwoorden. Op Facebookbaas Zuckerberg werden vele vragen afgevuurd. Slechts enkele werden beantwoord. En een aantal halfhalf. Wie naar de ondervraging in de VS heeft gekeken moet het wellicht zijn opgevallen dat het optreden voor de EU eigenlijk een aan Europa aangepaste versie was van het origineel. De totale tijd dat Zuckerberg antwoord gaf op de vragen stond niet in verhouding tot het aantal vragen, slechts 30 minuten.

Winnaar 'Wildlife Photographer of the Year' gediskwalificeerd na ernstig bedrog

Een intrigerend beeld van een miereneter in de nacht op zoek naar voedsel bij een termietenheuvel. Een beeld dat door de jury was verkozen als winnaar in de categorie Environment was gekozen in de gerenommeerde Britse natuurfotowedstrijd 'Wildlife Photographer of the Year 2017' van het gerenommeerde Londense Natural History Museum leek een topper. Maar nu moet de Braziliaanse fotograaf Marcio Cabral zijn door velen felbegeerde prijs weer inleveren wegens bedrog.

Hoe een frauduleuze nachtfoto aan het licht kwam

De winnende foto is gemaakt in het Emas National Park in het binnenland van Brazilië. De fotograaf gebruikte een sluitertijd van dertig seconden en ISO 5000. Cabral omschreef het plotseling opduiken van de miereneter opdook als een "ongelofelijk geluk". Er was ook een ongelooflijke pech, het viel echter een bezoeker van het Braziliaanse natuurpark op dat de bewuste miereneter op de winnende foto verdacht veel leek op een opgezette miereneter bij het bezoekerscentrum in het natuurpark. De ontdekker meldde dit bij de wedstrijdorganisatie van het NHM.

AD en de Noordelijke dagbladcombinatie betalen niet voor doorplaatsing

In een bericht van Villamedia was het volgende te lezen. Het Algemeen Dagblad gaat kopij uitwisselen met de Noordelijke Dagbladcombinatie (Dagblad van het Noorden en Leeuwarder Courant). Freelancers wier verhalen worden doorgeplaatst in de Noordelijke kranten krijgen daar geen geld voor. ‘In eerste instantie zal de uitwisseling zich richten op de kopij die door de vaste verslaggevers van AD wordt geschreven’, schrijft zakelijk hoofdredacteur Bart Verkade aan de freelancers. ‘Toch zal het niet uitgesloten zijn dat ook voor artikelen van freelancers belangstelling bestaat. Dat zal vrijwel altijd gaan om stukken die ook bij AD op landelijke pagina’s worden geplaatst.’ Hij wijst erop dat de freelancers via hun opdrachtovereenkomst met het AD al toestemming hebben gegeven voor gebruik van hun werk binnen ‘redactionele samenwerkingsverbanden’.

Het AD geeft het al aan, de freelancers hebben er in hun opdrachtovereenkomst voor getekend. Dan mag het dus. Op het moment dat de freelancer daar níet mee akkoord gaat, dan mag het niet.

Frank Doorhof

Een van de fotografen die je telkens weer ziet op Professional Imaging is Frank Doorhof. Het is een waar genot om hem aan het werk te zien met modellen waar hij alles uithaalt, met het licht waarvan hij alles begrijpt, en met het boeiende verhaal dat hij vertelt. Een fotograaf die gewoon heel simpel met twee benen op de grond staan en die ons bijna bombardeert met uitzonderlijk goede beelden en zijn kennis graag deelt met geïnteresseerden. Hij speelt moeiteloos met licht. Bovendien is het een vriendelijke en bescheiden collega die nooit naast zijn schoenen loopt. Maar die wel weet wat hij wil.

Frank’s praktijk bestaat uit het maken portretten, van gewone mensen, van BN-ers en uit modefotografie. Het grootste deel van zijn tijd geeft hij echter workshops modelfotografie, in de studio in Emmeloord, maar ook op spannende locaties in binnen en buitenland. Kastelen, musea en leegstaande industriële gebouwen vormen dan vaak de omgeving. In zijn fotografie en bij workshops legt hij een eigen stijl en opvatting aan de dag met een verrassende creativiteit. Spontane invallen gaat hij ook niet uit de weg.

Professional Imaging 2018, bijna een jubileum

Er zijn twee zaken waarop je in Nederland kunt rekenen. Het weer, valt overwegend tegen, Professional Imaging, altijd een succes. Komend weekend gaat de 19e editie van deze beurs van start. Van zaterdag 24 maart tot en met maandag 26 maart is het weer een waar spektakel in Nijkerk. En nét geen jubileum, Professional Imaging is aan de 19e editie toe.

De genomineerden van de PIA d’Or Award zijn inmiddels ook bekend. Het zijn Reiny Bourgonje – Heerenveen, Deborah Roffel – Opende, Tom Baetsen - Nederhorst den Berg, Ton Bennemeer – Waddinxveen, Peter Friederich – Almere, Martin Hol – Biervliet, Adrian Kuipers – Apeldoorn, Frank van Boxtel - Sint Michielsgestel, Jolanda Siemonsma - Sneek en JeRoen Murré – Beverwijk. De winnaars worden zaterdagmiddag 24 maart bekend gemaakt tijdens Professional Imaging waarna de expositie van de inzendingen wordt geopend.

Er is zoals wij gewend zijn een keur van internationale sprekers over uiteenlopende onderwerpen op drie podia, het Adobe theater, het Live Shoot theater en het Fotografencafé (CameraNU.nl). Bovendien zijn er in verschillende stands demonstraties en sprekers. Iedereen die uit is op kennis kan hier het hart ophalen.

Europese cookie-regels raken adverteerders en uitgevers stevig

De nieuwe Europese cookiewet, de officiële benaming luidt de ePrivacy Verordening, kan de inkomsten van online uitgevers en bedrijven die geld verdienen met online advertenties aanzienlijk doen dalen.

Het verzamelen van cookies, is momenteel een middel om mensen te volgen op het internet en kan worden gebruikt voor big data, het combineren van individuele gedragingen tot een profiel dat kan worden opgeslagen. Hiermee worden onder meer gerichte advertenties mogelijk. Maar ook andere zaken die de gemiddelde mens niet graag aan de grote klok hangt. En die van invloed kunnen zijn op sollicitaties, het aangaan van overeenkomsten met banken, leningen, kredietovereenkomsten en andere gevoelige zaken.

Cookie-muren verboden

In de ePrivacy Verordening worden ook de zogenoemde cookie-muren uitdrukkelijk verboden. Dat zijn pagina’s die verschijnen wanneer een bezoeker op een website komt en moet aangeven of hij of zij akkoord is met de plaatsing van cookies. Wie geen toestemming voor cookies geeft, kan de site in kwestie nu meestal niet bezoeken. Omdat internetters toch deze websites willen bekijken gaat men veelal akkoord met het plaatsen van cookies. In feite een afgedwongen plaatsing die riekt naar chantage.

De nieuwe Europese wet regelt dat ook bezoekers die geen toestemming geven voor cookies deze sites wél moeten kunnen bezoeken. De kans is groot dat daardoor veel minder mensen akkoord gaan met de plaatsing van deze kleine bestandjes die het volgen van je activiteiten mogelijk maken. Volgens een onderzoek door het Wissenschaftliches Institut für Infrastruktur und Kommunikationsdienste (WIK) in opdracht van de Duitse overheid leidt de regelgeving er toe dat er veel minder gepersonaliseerde advertenties verkocht kunnen gaan worden wegens het ontbreken van de cookies.

Freelancetarieven van De Persgroep in het nieuws

Uitgevers lijken te denken zich steeds meer te kunnen permitteren. Het publiek bij de uitzending van ‘Wat verdien jij’ van afgelopen maandag was behoorlijk ontzet toen freelance journaliste Britt van Uem aangaf voor zo’n 5 uur werken voor dagblad Tubantia (De Persgroep) het riante bedrag van € 57,80 krijgt betaald.

De struikrovers hebben namelijk vanachter een bureau berekend dat 13 cent per woord (€ 10 per uur) ruim verdiend is. Misdadig, gezien de kosten van levensonderhoud in de EU ligt dit bijna op één lijn met kinderarbeid in een of ander onbeschaafd land. Gezien het feit dat het een freelancetarief is, waarbij de freelancer zelf voor de sociale voorzieningen moet zorgen, komt dit neer op ongeveer 60% van de bijstandsnorm. Dit riekt niet naar uitbuiterij, degene die dit bedenkt moet op water en brood worden gezet. Als buurman van een zekere moorddadige onderwereldfiguur. Uiteraard moet dan de sleutel na afsluiten worden weggegooid.

Creëer het ‘Droste effect’

Het Droste effect is een beeldherhalingseffect dat vernoemd is naar het Nederlandse Droste cacaoblik (ontwerp vermoedelijk van vóór 1910), waarop een verpleegster is afgebeeld die een dienblad draagt met daarop een zelfde cacaoblik, waarop de verpleegster staat met het dienblad met daarop het cacaoblik, met daarop afgebeeld de verpleegster met ... enz. Het beeld is niet alleen bij iedere Nederlander bekend, het Droste effect is een internationaal begrip, dat later op allerlei manieren werd gebruikt in vele afbeeldingen.

Om te beginnen, een rechttoe rechtaan manier om een dergelijk beeld te maken is door simpel knip-en-plak werk in een of ander sjop-programma. Kopieer de foto en plak ‘m op zijn plaats, en herhaal dit tot in het bijna oneindige.

Hoe zit het met de betalingsverplichting?

Dit is een vraag die regelmatig wordt gesteld. De fotograaf heeft een opdrachtbevestiging gekregen. Wanneer er contractueel niets met de opdrachtgever over de betalingsverplichting is afgesproken is de opdrachtgever verplicht te betalen nadat de foto is afgeleverd. Door het maken van de foto heb je dan aan je opdracht voldaan.

In de wet is bepaald dat de opdrachtnemer voor werkzaamheden, in opdracht verricht, recht bestaat op een vergoeding. Voor de opdrachtgever ontstaat daarom een betalingsverplichting op het moment dat de foto wordt geleverd. Wanneer wij er van uitgaan dat de foto conform opdracht is kan er een factuur worden gezonden. In de wet is bepaald dat de factuur binnen 30 dagen moet zijn betaald. Zoals de foto wel vaker, bij met name uitgevers, pas later of zelfs helemaal niet wordt gepubliceerd schort de wettelijke betalingsverplichting niet op.

DuPho stopt samenwerking met NVJ Wie vertegenwoordigt nu de Nederlandse fotografen?

DuPho, beroepsorganisatie voor professionele fotografen, stopte midden december vorig jaar met de samenwerking met de NVJ. Daardoor konden DuPho-leden geen gebruik meer maken van de NVJ-advocaten. Wel eist DuPho dat haar leden aanspraak kunnen blijven maken op de NVJ/IFJ perskaart. De NVJ voelt daar niets voor, omdat de kaart en de bijbehorende ondersteuning alleen voor NVJ-leden is. Een en ander blijkt uit een brief van de NVJ aan DuPho op de website van de NVJ.

Achtergrond

Zowel DuPho als NVJ verenigen fotografen. De NVJ via de NVF ongeveer 600 fotojournalisten, de DuPho meer de zakelijke markt (onder meer medische, reclame, mode en bruidsfotografie). De afgelopen jaren werkten beide organisaties samen door te verwijzen naar elkaars activiteiten. DuPho-leden genoten verder korting bij de NVJ Academy en konden gebruik maken van NVJ Advocaten en de perskaart.

Die samenwerking zegt DuPho op. Waarom is onduidelijk. Voorzitter Rob Huisman was voor de NVJ/NVF niet bereikbaar voor commentaar. De NVJ wil graag via een dubbellidmaatschap van beide verenigingen DuPho-leden goedkoop toegang blijven geven tot de perskaart. Of DuPho daarvoor voelt, is onduidelijk.

2018?

Het is weer het eind van het jaar. Een goed gevoel. PhotoNmagazine bestaat al weer 6 jaar. En terwijl de fotobladen helaas afkalfden of zelfs verdwenen is het magazine alleen maar gegroeid. De beslissing om er een Belgisch – Nederlands magazine van te maken is ook een goede geweest. Zojuist heeft collega Joep Bär gemeld dat de Agenda jaarlijks meer dan 6.000 exposities vermeld in de Benelux en incidenteel in het buitenland. Gemiddeld staan ruim 600 tentoonstellingen in de agenda.

Het lezersaantal dat op de nieuwsbrief is geabonneerd neemt nog steeds wekelijks toe, dit geldt ook voor bezoekers die zonder nieuwsbriefabonnement naar het magazine komen kijken, via de RSS feed of ‘gewoon’. Dit stemt mij tot een blij en tevreden mens.

In deze periode is er veel veranderd in fotografenland. Het is er deels beter op geworden, maar ook minder. Maar nu de economieën in Europa weer opbloeien, lijkt het er op dat wij als fotografen en beeldmakers in de toekomst weer wat ruimer in de jas komen te zitten.

TMG, van niets iets maken, gelooft u het?

De Telegraaf Media Groep (TMG) gaat ‘het huis op orde’ brengen. Zij wil de focus leggen op sterke merken en beste service en kwaliteit er ook een de derde pijler onder plannen om het mediabedrijf weer ‘sterk en leidend’ te maken. Dit doet TMG middels een reorganisatie. Deze houdt het inkrimpen van de organisatie in ten koste van 150 banen.

“Op de regionale redacties vervallen banen door focus op Noord-Holland, het terugbrengen van edities en concentratie van websites. De opbrengst van de verkoop van de Keesing Media Group biedt TMG de ruimte om in de sterke merken te kunnen investeren en de kosten voor de inkrimping van de organisatie te financieren.”

TMG stelt zich nu onafhankelijke journalistiek ten doel, "uitgedragen door merken met leidende posities in hun markten”.

TMG moet weer ‘back in business’ komen, aldus topman Marc Vangeel. “TMG heeft ongelofelijk veel potentie in huis”, stelt Vangeel. Hij verwijst naar de naamsbekendheid van De Telegraaf, de regionale merken en het omvangrijke digitale portfolio.

Aansprakelijkheidsverzekering voor bedrijven

Het is voor een ondernemer van belang om zich in te dekken tegen bedrijfsaansprakelijkheid. Dus ook voor de fotograaf. Een kleine oorzaak kan jarenlange gevolgen hebben. Een voorbeeld is dat iemand tijdens opnamen bij een klant over een zorgvuldig over de trap gelegde kabel kan struikelen en met een dwarslaesie in het ziekenhuis wordt opgenomen. Of een ongeval met jarenlange revalidatie tot gevolg. Of wanneer men bij het werk in een museum de Chinese vaas uit een belangrijk tijdperk uit de handen laat vallen. Zaken waar men niet op zit te wachten.

Steeds vaker vragen klanten aan ondernemers, ZZP-ers en ook aan fotografen en filmers of de schadevergoeding bij aansprakelijkheid wel is gegarandeerd. Indien er sprake is van een ZZP-er is een AVB een aanwijzing dat er geen sprake is van schijnzelfstandigheid maar wel degelijk van een zelfstandige ondernemer die op professionele wijze zijn beroepsrisico heeft ingedekt.

PhotoNmagazine stelde de vraag aan René Klomps van Klomps & Boor Risicobeheer, de oudste en meest bekende verzekeraar van beeldmakers, wat de mogelijkheden zijn om deze risico’s, die men niet zelf kan dragen, af te dekken.

Jerry

Hoewel dit verhaal eigenlijk niet zoveel met fotografie op zich te maken heeft, is het toch vermeldenswaard. Het gaat over een bijzonder aardige, lichtelijk stotterende en bovendien ietwat scheelkijkende fotograaf, die mateloos geobsedeerd was door Italië. Deze obsessie was van duidelijke invloed op zijn werk, op zich niet verkeerd. Maar ook op zijn privéleven. Omwille van de persoonlijke levenssfeer van deze fotograaf zullen wij hem hier maar Jerry noemen.

Fotograaf weigert afstaan foto’s en belandt in cel

Maken politie en marechaussee hun eigen Erdoganistaanse wetten?

Freelance fotograaf Chris Keulen maakte vorige week samen met NRC journalist Paul van der Steen in en rond Brunssum een reportage over het verzet tegen de geluidsoverlast van AWACS vliegtuigen. De journalisten waren op pad met omwonenden en actievoerders om verslag te doen van de geluidsoverlast van zogeheten AWACS-vliegtuigen. Deze opereren vanuit NAVO-basis Geilenkirchen. Op de basis staan zeventien toestellen van het Airborne Warning and Control System, die worden ingezet bij internationale patrouilles van het bondgenootschap.

Confrontatie

Chris Keulen fotografeerde een confrontatie op een bospad bij de NAVO basis tussen een Amerikaanse militair in burgerkleding en Nico Trommelen, een van de omwonenden van de NAVO basis. De militair stompte Nico Trommelen een aantal malen hard in het gezicht en slingerde hem op de auto van verslaggever Paul van der Steen, blijkt uit gesprekken met betrokkenen. Trommelen hield een dikke lip, een gezwollen gezicht, opgerekte kniebanden en een bloeduitstorting achter zijn knieholtes aan de vechtpartij over. Het NAVO-hoofdkwartier in Brunssum onthoudt zich „hangende het onderzoek” van commentaar.

Overigens is het op zijn zachtst gezegd vreemd te noemen dat een Amerikaan in burger “ordehandhavertje speelt” zonder dat hij ook maar enige bevoegdheid heeft op het voor hem buitenlands grondgebied. In sommige andere landen, zoals de Verenigde Staten van Amerika, beland je daar direct voor achter de tralies.

Draai om de oren, want genoeg is genoeg

Eigenlijk zou een hoofdredacteur van een fotovakmagazine zich niet met de Nederlandse landspolitiek moeten bemoeien. Met kabinetsformaties althans. Maar onderhand vind ik dit geldverslindende kleuterklasje wel genoeg zo. En ik zal zeker de enige niet zijn..

Er zitten een stel jongens dag in dag uit bij elkaar in een zaaltje om tot een eensluidend democratisch beleid te komen. Een partij is al weggelopen, er komt een andere partij bij. Toch zijn er tegenstellingen. Die zijn volgens deze jongens overbrugbaar, maar ze overbruggen niets. En volgens mij gaat dat ook nooit lukken. Ze lassen ook nog eens een vakantie in, je moet het lef maar hebben.

Het draait om punten waarbij minderheidspartijen die in onze democratisch gekozen Tweede Kamer zeker geen meerderheid hebben, dwars liggen en de boel blokkeren. Wanneer men de Nederlanders zou vragen of deze voor of tegen het omstreden toekomstige kabinetsstandpunt zijn, dan meen ik bij voorbaat de uitkomst al te weten. Let wel, het gaat mij echter niet om de inhoud, het gaat over het principe dat je een kabinet móet formeren. Tenslotte heeft een politicus een regeeropdracht.

Hoe presenteer ik mij als kluns

De kluns is een hobbyist die aan zelfoverschatting lijdt en denkt met minimale kennis, ervaring en vaardigheden op professioneel niveau te kunnen werken. Meestal wordt dit grenzeloos optimisme direct afgestraft, omdat wij inspectieorganen hebben die voorkomen dat amateurnotarissen, amateurbegrafenisondernemers en amateurgynaecologen een beroepspraktijk openen, waarmee zij zichzelf op de mensheid loslaten. De ellende zou niet te overzien zijn.

Helaas is dit niet op ieder gebied zo. In reclame en marketing en bedrijfsadvisering, om maar eens een paar dwarsstraten te noemen, is er geen wettelijke controle op vakkundigheid. Ook politicus kun je zo maar worden, voortgezet kleuteronderwijs lijkt soms voldoende. En ook, de waarheid gebiedt het mij te zeggen, in de fotografie is het niet anders.

Gelukkig zijn er wel degelijk goed opgeleide fotografen die hun vak verstaan, het vak kent ook vele autodidacten. Uit de laatste groep komen niet zelden topfotografen voort, gelukkig. Maar er zit ook veel kaf tussen het koren, zoals het volgende verhaal zal illustreren.

Betaaltermijnen MKB en zzp-er per 1 juli 2017 wettelijk verkort

Met ingang van 1 juli 2017 kunnen in Nederland grote ondernemingen geen langere betaaltermijn dan 60 dagen overeenkomen met midden- en kleinbedrijf en zelfstandig ondernemers die als leverancier of dienstverlener opreden. Overeenkomsten met betaaltermijnen van langer dan 60 dagen worden nietig verklaard. Dit geldt dus ook voor bepalingen in inkoopvoorwaarden, zoals sommige opdrachtgevers hanteren.

Dit houdt in dat dit met name voor fotografen, fotojournalisten en andere beeldmakers gaat gelden. De ellenlange betaaltermijnen (90 tot zelfs 120 dagen die sommige opdrachtgevers menen te kunnen hanteren) zijn daarmee wettelijk van de baan. In de discussies over het al dan niet van kracht zijn van een verplichting tot vergoeding van de wettelijke rente (ook bij contracten) is hiermee eveneens definitief afgerekend.

De betaaltermijn wordt van rechtswege omgezet in een betaaltermijn van 30 dagen. Dit houdt ook in dat de afnemer die de factuur pas na 30 dagen betaalt, van rechtswege wettelijke handelsrente is verschuldigd over de termijn die de 30 dagen overschrijdt.

Tot nu toe kon een betaaltermijn van langer dan 60 dagen overeengekomen worden als dit aantoonbaar voor geen van beide partijen nadelig is. Met name uitgevers, overheden en bouwondernemingen maakten hier gretig gebruik van. Dit is echter met deze maatregel geheel van de baan.

Jouw imago als huwelijksfotograaf

Eigenlijk is het veroveren van een imago heel simpel. Het hangt er van af of je 'marktkoopman' wilt zijn of iemand die voor een klant een speciaal stuk werk levert. Van mij mag het trouwens allebei, ieder product heeft namelijk zijn klant.

Even bedrijfseconomisch bekeken. Wanneer je 10 statieportretten maakt met de keus uit bootje, bruggetje of brandweerwagen, 15 foto's stadhuis, 15 foto's receptie, 20 foto's feest, dan kun je heel goed een standaardprijs afgeven, optelsom. De rookworst van Unox kost ook in praktisch alle supermarkten hetzelfde. En voor het aankomend paar dat zo dom is, gezien het hoge echtscheidingspercentage, elkaar in de boot te willen nemen is een gehaktbal gewoon een gehaktbal.

Af en toe kun je dan, net als de firma grootgrut, een extra korting geven in het seizoen waarin jouw rookworst dan wat minder verkoopt of wanneer je conculega weer eens met zijn fotokroketten onder de prijs duikt. 'Met gratis extra statie-foto naar keuze'.

Professional Imaging 2017, achteraf beschouwd

Als er iets deprimerend is dan is het een crisis. Vooral wanneer mensen elkaar gaan vertellen dat er een crisis is. De bestedingen lopen terug, normale vervangingen worden uitgesteld en ook bij de fotograaf loopt het wat minder storm. De fotojournalist zag zich geconfronteerd met dalende inkomsten door fusies en uitgevers die hun afnemers afknepen met lage tarieven, ingegeven door hun overvolle luiers (een echte uitgever doet het namelijk niet in zijn broek). Volle luiers veroorzaakt door de angst voor het “weet-je-wel-dat-het-crisis-is” spook.

Natuurlijk is het ook te danken aan de teruggang van de oplagen, de drukkerijen sluiten ook de een na de ander. Maar of die paar tientjes nu een groot blad kunnen redden..? De reden zou kunnen zijn dat uitgevers proppen A4 tussen de oren hebben en zelfs nog proberen om nieuwe bladen van de grond te trekken. Dat zou de reden zijn dat auteurs ‘niet betaald hoeven te worden’. Auteurs die je inhoud leveren, vaklieden waar je trots op zou moeten zijn.

En zo langzamerhand kwam dan het machtige raderwerk dat economie heet weliswaar niet tot stilstand, maar de raderen draaiden aanmerkelijk minder snel.

In die zin mag het uitzonderlijk  heten dat de bezoekersaantallen constant zijn gebleven. Vanaf de beurs in 2014, het eerste jaar in De Loods in Nijkerk, werden er jaar op jaar rond de 9.000 bezoekers geteld. Het aantal exposanten nam in deze periode zelfs toe. Het is zeer zeker aan de kwaliteit van het gebodene op Professional Imaging te danken dat dit jaar zelfs 9.689 bezoekers werden geteld tegen 8.912 vorig (crisis) jaar.

Professional Imaging, nieuwe kansen liggen op straat

Het was weer hels. Mensen vragen ons wel eens waarom wij op een beurs gaan staan. Ruim 9.000 bezoekers te woord staan (lukt natuurlijk nooit), voorbereidingen, gesjouw, afbouwen.

Wij lieten 4.000 flyers drukken, er bleven er zo’n 2.000 over. Logisch, want velen hebben PhotoNmagazine al in de afgelopen 6 jaar ontdekt. Ook de inrichting van de stand kon simpeler (en fraaier), wij bouwen nu in een half uur op en in een half uur af.

Wij hebben in de ruim 6 jaar PhotoNmagazine geleerd wat het is om op Professional Imaging te staan. Wij maakten ook de verhuizing van het NBC in Nieuwegein naar De Loods in Nijkerk mee. De beurs in het veel grotere ‘Nijkerk’ leverde 3.000 bezoekers méér op dan de 6.000 in Nieuwegein.

“Wie komt er nu in Nijkerk?” was een vraag van een fotograaf, “Veel te ver weg.” De Amsterdammer die de vraagt stelde kwam echter tot de ontdekking dat het net 10 kilometer verder was dan Nieuwegein, maar met minder parkeerproblemen. Nijkerk ligt ook net zo ver van Groningen als van Antwerpen, dus centraler zelfs dan dat overvolle Nieuwegein.

Professional Imaging, Turkse ministers en hoe waterstofperoxide bijna kon winnen

Merkwaardig hoe soms dingen samenvallen. Midden in de voorbereidingen voor Professional Imaging was er de aanloop naar de Nederlandse verkiezingen met veel geblaat en peilingen waarvan je uit ervaring weet dat deze niet kloppen. Met nietszeggende prietpraat en speculatieve zwets op radio, tv en andere media.

Om gek van te worden, zo veel tegelijk. In ieder geval worden deze woelige dagen afgesloten met andere woelige dagen, weldadig aandoende dagen als een aangenaam bad. Op Professional Imaging kunnen wij ons weer onderdompelen in mooie en handige speeltjes, luisteren en kijken naar goede sprekers en demonstraties of workshops bijwonen. En natuurlijk oude vriendschappen hernieuwen en misschien nieuwe opdoen. Mijn vriendelijkste gezicht ligt al gestreken in de la.

Professional Imaging, de 18e editie al weer!

Professional Imaging, zo schreef ik ooit, is de jaarmarkt van de Nederlandse beroepsfotografie. Een plaats waar vak beoefenaars elkaar weer persoonlijk ontmoeten. Vanaf het begin heeft PI een evolutie doorgemaakt, die gelijke tred hield met de ontwikkelingen in de wereld van het beeld.

Geen pure handelsbeurs maar educatie

PI is eigenlijk nooit een handelsbeurs geweest zoals er zo velen zijn. Vanaf de eerste maal werden er internationale sprekers gevraagd met een goede naam, mensen die in alle uithoeken het vak van betekenis waren en zijn. Er werden demonstraties gegeven, het was een evenement waar behalve het oriënteren op producten en gereedschappen, de nadruk lag op educatie, voorlichting en het vergaren van kennis.

Gaandeweg werd het toch al hoge niveau steeds hoger en steeg mee met het niveau dat van de vakman werd verlangd. PI werd ook door het buitenland ontdekt. Zowel aan de zijde van het publiek als aan de zijde van de exposanten. En zelfs in de ernstige crisis die rond 2008 culmineerde, waarin een aantal fotografen moeite had om overeind te blijven en waarin velen een forse stap moesten terugdoen, bleef het bezoekersaantal toch gehandhaafd op rond de 6.000 bezoekers.

Powned veroordeeld veroordeeld wegens inbreuk

Powned is door de rechtbank Amsterdam veroordeeld tot het betalen van € 4.420, vermeerderd met wettelijke rente, wegens schending van het auteursrecht van journalist Kevin P. Roberson. Powned heeft zonder voorafgaande toestemming beelden uit een door Roberson gemaakte reportage uitgezonden. Schadeverhogende feiten zijn dat de beelden tevens ongeoorloofd bewerkt zijn en er sprake was van doorverkoop van de beelden aan een derde partij.

Roberson heeft in 2015 een reportage gemaakt waarin de rol van tijdens de Tweede Wereldoorlog gevallen zwarte soldaten wordt belicht. Powned heeft zonder voorafgaande toestemming een deel van deze reportage gebruikt in haar uitzendingen van 7 mei 2015 en 14 mei 2015. De beelden in de context waar Powned deze in plaatste betreffen nepnieuws: volgens Powned ging het om een ‘symbolische actie tegen Zwarte Piet’ in de stilte gedurende de Dodenherdenking op de Dam.

World Press, de zaak Özbilici

Onlangs werd door de jury van World Press Photo 2017  de winnende foto bekend gemaakt. De Turkse fotograaf Burhan Özbilici werd fotograaf van het jaar met een foto van de aanslag op de Russische ambassadeur, vorig jaar december. De ambassadeur ligt onflatteus, maar dat kan gebeuren, op de grond. De met een wapen zwaaiende aanslagpleger staat er nogal opgefokt naast.

dader staat heftig gebarend naast de vermoorde Russische ambassadeur " height="600" width="440">foto: © Burhan Özbilici

Burhan Özbilici’s foto, die ook de eerste prijs won in de Spot News Stories categorie, laat zien hoe de politieman Mevlüt Mert Altıntaş een aanslag pleegt op de Russische ambassadeur in Turkije, Andrey Karlov, tijdens een kunsttentoonstelling in Ankara op 19 december. De aanslagpleger verwondde drie andere personen voordat hij zelf werd doodgeschoten. Özbilici is staffotograaf voor The Associated Press in Istanbul.

Geen doodstraf in Zwartewaterland en Zaanstad

Wij kunnen weer met een gerust hart naar Zwartewaterland en Zaanstad. Het SGP-partijbestuur van Zwartewaterland wilde, samen met het Zaanstads SGP-bestuur, de herinvoering van de doodstraf opnemen in het verkiezingsprogramma. Waarschijnlijk tot bevordering van het toerisme. Maar tijdens het allereerste verkiezingscongres van de Partij op 14 januari in Hoevelaken sneuvelde het voorstel. In Hoevelaken stemden de partijleden tegen.

Een aantal gereformeerd-populisten bij de SGP meent echter dat de doodstraf bij moord met voorbedachten rade en terroristische aanslagen 'naar Gods woord' is. ‘Wie des mensen bloed vergiet, zijn bloed zal door den mens vergoten worden’ aldus de prettige nieuwjaarsboodschap van Dirk van der Sluis, voorzitter van de Zwartewaterlandse afdeling. Met als toevoeging dat ‘het weer invoeren van de doodstraf Gods woord is’. Nu ben ik weliswaar een domineeszoon maar ik kan mij het ‘doodstraf weer invoeren’ in de Bijbel niet herinneren.

Zielenroerselen, moderne herdertjes en Uber

Ieder jaar weer onafwendbaar, de feestdagen. Supermarktketens die over elkaar struikelend de culinaire werkelijkheid overdonderend aan ons proberen te slijten. En allerlei anderen die met een blije of minder blije boodschap komen buurten. Je krijgt de laatste kans om dit jaar nog gratis een bril aan te schaffen met betaalde glazen, de energieleverancier die tegen beter weten in probeert je dat voordeligste contract ooit aan te smeren. Merkwaardig, iets waar ik niet uit kom, is een energiemaatschappij nu een hij of een zij? Ik weet het niet, Ik weet het niet, de maatschappij rammelt niet wanneer je ‘m schudt en ik heb ook niet de goesting er deftig mee op restaurant te pronken.

Je wordt overladen met kerstsongs die, per uur herhaald op het radiostation, dagenlang in je hoofd blijven doorzeuren. Een geslaagde song is een kaskraker, zo meldt een van de omroepzwatelenden mij. En vergeet niet al het sociaal-mediale dat op je afkomt.

Adobe Flash, eindstreep eindelijk in zicht

Steve Jobs kondigde zeven jaar geleden de neergang van Adobe's Flash aan. Hij weigerde het product nog langer te gebruiken op zijn apparaten die met nieuwe technologieën werken. Zoals de iPod en de iPad. Volgens Jobs was Flash traag, een stroomvreter, omslachtig, incompatibel met touchscreens. En bovendien vol beveiligingslekken.

Flash raakt langzaam maar zeker uit de gratie. PhotoNmagazine schreef er al eerder over. De beveiliging is al decennia een crime. Adobe heeft de twijfelachtige eer kampioen-uitbrenger van beveiligingspatches te zijn. Er werd ook de strategische fout gemaakt Flash terug te trekken van mobiele apparaten terwijl het zelfs voor een kind (laat staan een volgroeide volwassene met een IQ van rond de 80) duidelijk was dat mobiele toepassingen alleen maar zouden groeien.

Website onderzoeksjournalist platgelegd via Internet of Things

De website van de bekende Amerikaanse ICT onderzoeksjournalist Brian Krebs werd eind september door een immens grote DDoS-aanval platgelegd. Het gigantisch aantal webpagina opvragingen werd gegenereerd door een botnet (verzameling van gehackte computers) van 140.000 camera's en internetverbonden digitale videorecorders.

Brian Krebs onderzoekt onder andere de werkwijzen van criminelen die via het internet de wereld lichter in de beurs maken, zoals met ransomeware en social engineering (onder andere phishing). Hij doet ook onderzoek naar inbraken bij grote bedrijven, zoals enkele jaren terug Adobe, en bij dating sites, waarbij de gegevens van klanten op straat komen te liggen. Brian’s hosting provider meldde dat de aanval twee keer zo groot was als de grootste aanval die ze tot dan toe hadden gezien. Zij konden niet anders dan de servers stroomloos maken omdat ook andere klanten door de overbelasting in de gevarenzone dreigden te komen.

Experts: Internet of Things is wachten op catastrofe

Europol brengt deprimerend rapport uit

Volgens experts krijgen steeds meer elektrische apparaten internettoegang. De beveiliging van deze apparaten is echter niet goed geregeld. Deze uitspraken deden experts tegenover de NOS. "Het is wachten tot er een ramp gebeurt", aldus de Nijmeegse hoogleraar computerbeveiliging Bart Jacobs. "Het is tamelijk beroerd", zegt ook zijn collega-hoogleraar Michel van Eeten van de TU Delft.

Volgens deze deskundigen is het probleem tweeledig. Ten eerste zijn apparaten op het moment dat ze in de winkel liggen al onvoldoende beveiligd, vinden de deskundigen. Daarnaast ontbreekt het vaak aan een beleid om apparaten veilig te houden op het moment dat hackers er gaten in beginnen te schieten.

Het gaat daarbij om apparaten als slimme thermostaten, auto's met internettoegang en wasmachines, om smart-tv's en slimme sloten die via internet te bedienen zijn. Het Nationaal Cyber Security Centrum van de overheid zijn fabrikanten "zich onvoldoende bewust van de risico's ervan", of missen ze de technische kennis om de apparaten goed te beveiligen.