Duitsland

Marchenwald, Izegem

Datum
: 12 februari t/m 8 maart 2018
Locatie
: Izegem BE

Märchenwald , ‘Sprookjebos’ in het Nederlands heeft maar weinig te maken met een sprookje.
Op het eerste zich zien we inderdaad een idylisch ogend bos met wat detailopnames.

Het verhaal achter het ‘Märchenwald’ is als volgt:

Moon Calendar

Datum
: 10 februari t/m 13 mei 2018
Locatie
: Gent BE

In de jaren ‘90 ontvluchtte Hiwa K (Noord-Koerdistan, Irak, 1975) zijn thuisland. Ruim 10 jaar later vestigde hij zich in Duitsland. Deze emotionele en maatschappelijke ontwrichting tekent zijn artistieke praktijk, die zowel door zijn persoonlijke biografie als door alledaagse ontmoetingen en verhalen uit zijn omgeving wordt gevoed. Ook tijdens Documenta 14 in Kassel en Athene confronteerden recente videowerken en sculpturen van Hiwa K ons met de absurde en gefragmenteerde ervaring van een vluchtelingenbestaan.

Works

Datum
: 13 januari t/m 24 februari 2018
Locatie
: Amsterdam NL

Tegelijkertijd met  de overzichtstentoonstelling Michael Wolf ‘Life in Cities’ in Fotomuseum Den Haag presenteert Galerie Wouter van Leeuwen: Michael Wolf ‘Works’ – een selectie uit een vijftal series: Architecture of Density, Transparent City, Cornerhouses, Tokyo Compression, Informal Solutions en Paris Rooftops.

Michael Wolf (München, 1954) observeert de complexiteit van de grootsteedse samenleving met nieuwsgierige distantie, waarbij hij vragen stelt over privacy en de dubbele moraal ten aanzien van het fotograferen in de openbare ruimte.

Life in Cities

Datum
: 20 januari t/m 22 april 2018
Locatie
: Den Haag NL

Een persoon achter een beslagen ruit wendt het hoofd af en sluit de ogen in een poging de lens van de fotograaf te ontwijken. De metroreiziger staat klem tussen de andere forenzen en kan geen kant op wanneer fotograaf Michael Wolf aan de andere kant van het raam zijn camera op hem richt. Gedurende de jaren 2010 - 2013 keert Wolf telkens terug naar hetzelfde perron in Tokyo. Hij wacht daar als een jager op zijn prooi. Dit resulteert in Tokyo Compression, wellicht zijn beroemdste fotoserie waarin hij de onderwerpen privacy en voyeurisme tot in detail onderzoekt.

Relating to Refugees

Datum
: 1 september 2017 t/m 31 december 2018
Locatie
: Den Haag NL

Twee zalen van het Humanity House zijn bedekt met duizenden iPhone foto’s die kunstenaar en activist Ai Weiwei maakte in vluchtelingenkampen in Duitsland, Griekenland, Turkije, Libanon, Jordanië, Israël, Gaza en Kenia. Relating to Refugees (2016) verbeeldt de enorme omvang van de huidige vluchtelingencrisis.

Foto's van een raadselachtige schoonheid

Een keuze uit
Gepubliceerd: 27 oktober 2017

In deze maandelijks terugkerende rubriek geven we een selectie van min of meer recent verschenen fotoboeken die we onder de aandacht willen brengen. Steeds wordt minstens één van de vermelde titels nader belicht. Deze keer viel de keuze op enerzijds 'The Japanese Photobook 1912-1990', anderzijds 'Guy Bourdin Untouched'.

De Duitse uitgever/drukker Steidl behoort al vele jaren tot de meest productieve als het om fotoboeken gaat. Het zou me zelfs niet verbazen als hij nummer 1 was op het lijstje internationale fotoboekenuitgevers. Elke keer als er een nieuwe catalogus uitkomt – voor menigeen op zichzelf al verzamelwaardig – verbaast het me weer hoeveel nieuwe titels er bij komen. Voor een deel is dat overigens te danken aan diverse partijen – van uitgevers tot musea – waarmee Steidl samenwerkt. Bovendien verhuizen diverse titels al snel naar de afdeling 'previously announced', waar ze vervolgens niet zelden een tijdje blijven staan.

Voor deze aflevering heb ik gekozen voor twee totaal verschillende fotoboeken die Steidl recentelijk op de markt bracht. Het eerste betreft een zeer omvangrijk naslagwerk: 'The Japanese Photobook 1912-1990', samengesteld door Kaneko Ryuichi en Manfred Heiting. Zoals de titel al aangeeft komen hierin alleen Japanse fotoboeken aan de orde die gepubliceerd werden in de periode 1912-1990. Daarbij zijn inbegrepen boeken over Japan die elders werden uitgeven, bijvoorbeeld in Duitsland.

Karol Plicka

In deze moderne tijd is het nemen van een foto hoegenaamd geen kunst meer. Een druk op de knop van de digitale camera, of de fotofunctie van de smartphone, levert direct een technisch behoorlijk geslaagde foto op, die je ook nog gelijk kunt bekijken, en desgewenst presenteren of delen met de hele wereld. Dat is iets waar menig fotograaf uit de tijd dat digitale camera's nog niet bestonden alleen maar van konden dromen. Hun aanpak dwong tot goed nadenken alvorens de sluiter van de camera te ontspannen. Niet alleen technisch, maar ook met aandacht voor het onderwerp voor de lens. Dat laatste ontbreekt er nogal eens aan bij digitaal verkregen foto's: technisch in orde, maar inhoudelijk vaak oppervlakkig. Uiteraard heeft de mogelijkheid van snel en ongeremd fotograferen ook weer zijn voordelen voor het verkrijgen van interessante spontane foto's. Desondanks is het goed om eens te kijken naar de doordachte werkwijze en inspiratie van de oude meesters.

Er zijn vele beroemde fotografen die ik in het kader van dit artikel nader zou kunnen beschouwen, maar daarover is in de regel al veel geschreven. Het internet staat er vol van, en herhaling van veel bekende zaken acht ik weinig zinvol. Daarom presenteer ik een in Nederland wat minder bekende, maar zeer bedreven en bevlogen fotograaf (en cineast !) uit het voormalige Tsjecho-Slowakije: Karol Plicka. Zijn blik op de wereld, vervat in prachtige, diepgaande, melancholische, bevestigende en soms zelfs dramatische beelden, is ook nu, in deze snelle digitale tijd, een inspiratiebron voor menig toegewijd fotograaf.

Hausse in fotografiebeurzen

2015 was een opmerkelijk jaar. Niet in de zin dat er zoveel wereldschokkende gebeurtenissen plaats vonden, of revolutionaire zaken waren te beleven. Maar wel, buiten de gevestigde orde, nogal wat ambitieuze roeptoeterij, uitmondend in een boterzachte natriekende veest dan wel in de immense stilte die astronauten uitsluitend in een ruimtelijk vacuüm aantreffen.

Fotografiebeurs op wereldniveau

In Europa zijn er een aantal grote fotografische evenementen. Van wereldfaam is uiteraard de Photokina in Keulen en je zou er in zekere zin ook de IFA elektronicabeurs toe kunnen rekenen, alleen gaat het daar niet uitsluitend over fotografie. Zoals niet alleen door Samsung, die haar eerste CMOS sensor geïntroduceerde, maar ook het oprekken van het vak van fotograaf naar het werken met smartphones. En ook gaat het over digitale communicatie en transmissietechnieken ten behoeve van twitterige zwets en al dan niet bewegende selfies via ether, kabel en satelliet. Maar om het verder te beperken tot fotografie, ook Paris Photo heeft, net als toonaangevende grootschalige evenementen op fotografisch gebied, een bovennationale uitstraling.

Aaron Lapeirre

'Ik kook graag,' zegt Aaron Lapeirre (1986) terwijl hij de pan op het vuur zet. 'Heb jij al gegeten?' Letterlijk 'tussen de soep en de patatten' praten we een hele avond over fotografie en over de absolute vrijheid waarmee het beoefend zou moeten worden. De zomerse avondzon streelt ons op hetzelfde terras waar ik vijftien jaar geleden zijn vader Carl heb geïnterviewd. Aaron was toen nog een puber, maar is ondertussen opgegroeid tot een zelfbewuste jongeman. Sportvliegtuigen dalen, net als toen, in glijvlucht af naar de luchthaven van Wevelgem, juist achter de tuin. De poes vlijt zich tegen mijn been aan en laat duizend haren achter op mijn zwarte broek. De schnitzel smaakt heerlijk!

Vagebond

Professional Imaging 2015 Sprekerslijst bekend

Vandaag is de complete sprekerslijst (de key notes) voor Professional Imaging 2015 bekend gemaakt. De meeste namen zullen bekend in de oren klinken, de sprekers komen zowel uit binnen- als buitenland en hebben ieder voor zich in de praktijk iets neergezet.

Ook dit jaar belooft Professional Imaging, wederom na groot succes in Nijkerk, haar gevestigde naam als dé vakbeurs in de Benelux weer waar te maken.
Hier volgen de hoofdsprekers en enkele voorbeelden van hun werk.

In ieder geval staat PhotoNmagazine ook op de beurs, wij verheugen ons er op in levende lijve en goed gesprek met lezers en potentiële lezers aan te kunnen gaan.

Scott Kelby hoofdspreker

Een van de meest markante personen uit de wereld van de fotografie is wellicht Scott Kelby. Scott is ook een van de moeilijkst benaderbare personen. Vandaar dat het zeer bijzonder is om hem wee te mogen verwelkomen.

Velen kennen Kelby als Photoshop en Lightroom expert, hij stond aan de wieg van de ontwikkeling van trainingen, heeft meer dan vijftig boeken op zijn naam staan, geeft zo'n zestig tot zeventig seminars en lezingen per jaar en maakt zich ook zichtbaar met podcasts en andere publicaties. Zijn boeken zijn vertaald in tientallen verschillende talen, waaronder Chinees, Russisch, Spaans, Koreaans, Pools, Taiwanees, Frans, Duits, Italiaans, Japans, Nederlands, Zweeds, Turks en Portugees, om er maar een paar te noemen.

Hoe het is begonnen

Scott is een zeer vriendelijke en ook heldere prater. Het plezier in wat hij doet straalt van hem af. Ik vraag hem hoe het allemaal zo is gekomen. Hij haalt even adem en begint dan.

Isabel Corthier

Vier hoog brengt de trap mij naar een uitzicht op de Schelde en de ondergaande zon. Zwaar-geladen binnenschepen varen geluidloos voorbij. Op het Galgenweel, aan de andere kant van de rivier, dobberen Optimist-bootjes estafettes. 'Dat ga ik binnenkort ook doen', zegt Isabel Corthier. 'Leren zeilen: dat heb ik al lange tijd willen doen.'

Moderne Nomaden

'We wonen hier tijdelijk', vertelt Isabel. 'Elke keer wanneer we naar België komen, vinden we wel iets. Soms is het een mooi en groot appartement, soms is het een studentenkamer die we voor een tijdje kunnen huren. Deze keer hebben we geluk. Ze wijst naar de gitaar en de partituren op de lounge sofa die zo groot is als een eiland. 'Nu ben ik bezig met gitaarlessen. Heb ik ook altijd willen doen. Het leven is één avontuur. Je moet alle kansen grijpen die je krijgt.'

Architectuur

We kijken samen naar de gerenoveerde vismijn aan de achterkant van het appartement. 'Prachtig gedaan, hé', zegt Isabel. 'Esthetiek in al zijn vormen kan ik enorm waarderen. Van opleiding ben ik architecte. Ik heb het oog voor verhoudingen gekregen. Vijf jaar gestudeerd en dan drie jaar stage gelopen, waarna ik bij verschillende architecten gewerkt heb, waaronder bij Bob Van Reeth. Mijn eigen huis heb ik helemaal verbouwd, maar gaandeweg ervoer ik dat dit niet mijn ding was. Het sociale aspect miste ik. Ik ben zo graag onder de mensen.'

Andere energiebronnen

Laptops op zonne-energie, eetbare zoete batterijen, zonnepanelen in spuitbus en kleine windmolentjes, energie opwekken door lichaamsbeweging en met afval en winderigheid, het ligt nu allemaal net onder de horizon, maar het kan ons al snel bereiken.

Er zijn reeds veel mensen die gebruik maken van zonneladers voor kleine electronica en zonnepanelen voor de electriciteitsvoorziening van de caravan. Geruchten doen nu de ronde over zonne-energie voor de laptop en de smartphone. De American Energy Information Administration stelde onlangs dat de alternatieve energie in 2014 zal toenemen met ongeveer 3 procent en in 2040 zal zijn toegenomen tot 28 procent van de totale productie.

25 jaar Galerie Objektief

Een paar weken terug. Een telefoontje van Rob ten Tusscher dat mij er aan herinnert dat het 25 jarig jubileum van de galerie groots wordt aangepakt. Een afspraak is zó gemaakt en zo zit ik een aantal dagen later in de galerie, samen met Rob en met voorzitter Jan Geelen, aan de koffie.

De galerie is gemakkelijk bereikbaar, in het centrum. Voor het Politiebureau is een betaalbare parkeergarage, ‘Zuidmolen’, vanwaar men het centrum via de achterzijde direct binnenloopt. Even linksaf het straatje in, direct rechtsaf en weer links en men staat in de Walstraat waar op nummer 33 zich Fotogalerie Objektief bevindt. Een heldere, overzichtelijke en simpele ruimte met een vloer van trottoirtegels. Geen frutsels of poeha, rechttoe rechtaan voor de raap. Een ruimte waar foto’s hangen, zoals ook de bedoeling is van een fotogalerie.

Studio Merkelbach

Aan het Amsterdamse Leidseplein staan de drie mooiste panden tegenover elkaar: Hotel Americain, de Stadsschouwburg en het Hirsch gebouw, bijgenaamd het ‘witte paleis’. Op de bovenverdieping van dat laatste huisde van 1913-1969 de luxe daglicht studio van Jacob Merkelbach.

Het zat in de familie. Jacob (1877-1942) begon in het familiebedrijf Merkelbach & Co aan de Nieuwendijk, onder de naam ‘Fransche Bazar’, die o.a. technisch speelgoed als toverlantaarns en stereokijkers verkocht. Winkels aan het Damrak en in de Kalverstraat volgden. Boven die aan de Nieuwendijk had Machiel Laddé, getrouwd met Jacobs oudere halfzuster, zijn fotostudio. Er zaten in die buurt veel meer portretfotografen en Laddé concurreerde op prijs.

FOBA: wereldwijd maatgevend

Wat eens een eenvoudig familiebedrijfje was met een bedrijfsoppervlakte van 15 m2, is uitgegroeid tot een internationaal gerenommeerde firma die apparatuur en hulpmiddelen fabriceert voor de inrichting van fotostudio’s.

Mark Jones

Mark Jones (1965) is een Engelse fotograaf die in België woont. Ik ontmoet hem in het verlaten klooster van Lovenjoel bij Leuven. Renovatiewerken aan het naburige gebouw hebben dit al omgevormd tot riante lofts. Hun luxueuze lampen schijnen warm op de sneeuw. Het is een voorspelling van hoe ook het hoofdgebouw er over enkele jaren zal uitzien, maar voorlopig moeten de kunstenaars die hier wonen een keuze maken over hoe ze de gerantsoeneerde elektriciteit willen gebruiken: om hun computers te laten draaien of om hun kamer te verwarmen. Sinds de werken aan de straat waar dit grote gebouw staat, is er voor de twee samen niet genoeg stroom. Gefascineerd door zijn expressionistische foto’s van bloemen, wil ik graag te weten komen wie Mark Jones is, en wat hem ertoe brengt om deze buitengewone beelden te maken.

Zeven jaar geleden kwam hij naar Duitsland om er als Executive aan de slag te gaan bij één van de grootste bedrijven ter wereld. Daarna werd hij overgeplaatst naar het Europese hoofdkwartier in Brussel. “De laatste jaren zat ik voortdurend uit het raam te kijken,” vertelt Mark. “Ik keek naar het weer, naar hoe het licht veranderde. Ik wachtte op het moment dat de zon terugkwam. Ik werkte in Duitsland, Fort Lauderdale en Brussel als verantwoordelijke voor één van hun bedrijven op wereldschaal. Toen ze het hoofdkwartier overbrachten van Brussel naar Duitsland, besliste ik om niet te volgen.

QEP kwalificaties 2012

2 december 2012

Tijdens de 26e sessie van de FEP European Qualifications zijn vijf Master QEP's en 15 QEP's uitgereikt.

De Master QEP werd uitgereikt aan:

  • Bernard Audry, France, Master QEP
  • Pino Coduti, Italy, Master QEP
  • José Cruz, Portugal, Master QEP
  • Clemente Jimenez Santander, Spain, Master QEP
  • Kurt Vansteelant, Belgium, Master QEP

Een QEP kwalificatie ontvingen:

Paul Croes

“Ik ben 47 jaar moeten worden om te beseffen dat ik meer kunstenaar ben dan commercieel fotograaf,“ zegt Paul Croes. We treffen mekaar op een zomers terras in Kortessem. Heel zonnig is de zomer dit jaar niet, maar de plek zit afgeladen vol. Mensen genieten van elk regenvrij moment om buiten te komen. Een glaasje wijn brengt de zon op tafel. Vrijuit vertelt Paul over het bochtige parcours dat hij tot nu toe gereden heeft, en vooral over de grote liefde die hij op dat pad recent gevonden heeft: dierenfotografie.

Kloostersfeer

Dominique Van Huffel

Hoogstraten, de N14. In het centrum de 'Vrijheid' genaamd. Een lange rij van etablissementen waar het goed toeven is. En aan het einde, of aan het begin, afhankelijk of men vanuit Rijkevorsel komt, dan wel uit Minderhout, staat een helder pand, hier huist 'Zwart/Wit communicatie'. Er is behoorlijk verbouwd, na de deur een trap omhoog naar een entresol of trap af naar een souterrain. Het helder ogend domein waar Dominique Van Huffel bewijst dat een grafisch vakman een uitstekend fotograaf kan zijn.

Dominique kreeg zijn opleiding in de drukkersstad Turnhout, een stad met een traditie van het drukken van kaartspelen. En waar ook de grote en helaas te loor gegane drukkerij en uitgeverij Breepols, die het halve continent van onder andere agenda's en kalenders voorzag, als een der laatsten der Mohikanen de geest moest geven. De naam van het opleidingsinstituut: HoRiTo. Hier bekwaamde hij zich in grafische vormgeving en specialiseerde zich met een extra jaar "reprofotografie".

Martin Hogeboom (BFN) wint Live Portrait Contest 2012

Zaterdag 17 maart heeft BFN fotograaf Martin Hogeboom uit Epe de prestigieuze Internationale Live Portrait Contast fotowedstrijd in Keulen met grote overmacht gewonnen.

Martin heeft de volle zaal met ruim 200 kritische collega’s uit geheel Europa verbijsterd met zijn expressieve en vernieuwende manier van fotograferen en daarmee een nieuwe norm gezet voor de portretfotografie in Europa. De aanwezige toeschouwers waren unaniem van mening dat ze door Martin getrakteerd waren op een geheel nieuwe manier van portret fotografie van het prachtige en professionele model Beau Rocks uit Engeland, en lieten dit blijken door een staande ovatie bij de prijsuitreiking. Nog nooit heeft een deelnemer aan deze meer dan tien jaar gehouden fotowedstrijd van de BPP uit Duitsland een zo hoge eindscore gekregen als Martin en hij heeft hiermee de portretfotografie in Duitsland opnieuw gedefinieerd.

Leen Thijsse

De meeste mensen binnen en buiten het vak zegt de naam Leen Thijsse niets. Tóch kan gerust worden gezegd dat hij zich beweegt in de wereldtop. Hoe kan een jongetje dat opgroeide op het Kootwijkerzand een landgoed  bouwen, op wereldniveau werken door indrukwekkende fotografie maken en desondanks in eigen land nagenoeg onbekend zijn? Avonturenromans met een dagprijs van $10.000 bestaan nog.

Leen Thijsse is een simpel mens, sympathiek. Goedgekleed maar niet opvallend trendy, hij spreekt rustig en weet uit te leggen wat hem beweegt en is erg duidelijk in zijn uitspraken. Hij is nog steeds een beetje verbaasd wanneer er ineens vier ton op zijn bankrekening verschijnt. Dit is de tweede keer dat ik hem interview. Enkele jaren geleden leefde hij in een soort 24-uurs economie, waar de Chinezen begonnen met telefoneren wanneer de Amerikanen net naar bed waren gegaan. Hij werkte ruim vijftien uur per etmaal om het allemaal een beetje bij te kunnen houden.

Marchenwald, Torhout

Datum
: 12 t/m 29 maart 2018
Locatie
: Torhout BE

Märchenwald , ‘Sprookjebos’ in het Nederlands heeft maar weinig te maken met een sprookje.
Op het eerste zich zien we inderdaad een idylisch ogend bos met wat detailopnames.

Het verhaal achter het ‘Märchenwald’ is als volgt:

Marchenwald, Ieper

Datum
: 2 april t/m 10 mei 2018
Locatie
: Ieper BE

Märchenwald , ‘Sprookjebos’ in het Nederlands heeft maar weinig te maken met een sprookje.
Op het eerste zich zien we inderdaad een idylisch ogend bos met wat detailopnames.

Het verhaal achter het ‘Märchenwald’ is als volgt:

Marchenwald, Menen

Datum
: 14 mei t/m 7 juni 2018
Locatie
: Menen BE

Märchenwald , ‘Sprookjebos’ in het Nederlands heeft maar weinig te maken met een sprookje.
Op het eerste zich zien we inderdaad een idylisch ogend bos met wat detailopnames.

Het verhaal achter het ‘Märchenwald’ is als volgt:

Marchenwald, Wevelgem

Datum
: 11 t/m 28 juni 2018
Locatie
: Wevelgem BE

Märchenwald , ‘Sprookjebos’ in het Nederlands heeft maar weinig te maken met een sprookje.
Op het eerste zich zien we inderdaad een idylisch ogend bos met wat detailopnames.

Het verhaal achter het ‘Märchenwald’ is als volgt:

Marchenwald, Aarschot

Datum
: 3 juli t/m 7 september 2018
Locatie
: Aarschot BE

Märchenwald , ‘Sprookjebos’ in het Nederlands heeft maar weinig te maken met een sprookje.
Op het eerste zich zien we inderdaad een idylisch ogend bos met wat detailopnames.

Het verhaal achter het ‘Märchenwald’ is als volgt:

Marchenwald, Aartselaar

Datum
: 11 september t/m 5 oktober 2018
Locatie
: Aartselaar BE

Märchenwald , ‘Sprookjebos’ in het Nederlands heeft maar weinig te maken met een sprookje.
Op het eerste zich zien we inderdaad een idylisch ogend bos met wat detailopnames.

Het verhaal achter het ‘Märchenwald’ is als volgt: